เสียงหนึ่ง “เจ้าไม่รู้จริงๆ ด้วย นางไปแล้ว ไปเพียงลำพัง นางบอกว่าจะไปหาหูเฟิง เพื่อดูว่าเขาสบายดีหรือไม่ และถือโอกาสนำขี้ผึ้งยาที่ค่ายทหารจองไว้ก่อนหน้านี้กับข้าไปส่งด้วย ข้ากับผู้ดูแลโถงสมุนไพรล้วนโน้มน้าวนางว่าอย่าไป แต่นางไม่ฟัง รั้นจะไปให้ได้”
จ้าวหลานตกใจจนขาอ่อน ค่ายทหารเป็นสถานที่เช่นไร ที่นั่นมีแต่บุรุษเป็นเรื่องรอง ทั้งยังมีการต่อสู้กันอีก ดาบและกระบี่มีอยู่ให้เห็นทั่วไป…
อาอู่ปรี่เข้าไปหาหมอลู่ รีบถามว่า “แท้จริงแล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เหตุใดนางจะไปไม่บอกพวกข้าสักคำ”
“อาจจะเป็นเพราะรู้ว่าพวกเจ้าจะไม่ยินยอม จึงทำก่อนค่อยบอกกล่าวเช่นนี้ อีกอย่าง นางฝากข้ามาบอกเจ้า ให้เจ้ารออยู่ที่หมู่บ้านหวงถัว อย่าได้ไปที่ไหนโดยเด็ดขาด”
อาอู่พลันร้อนใจ เขาเข้าใจความหมายของไป๋จื่อเป็นอย่างดี นางไม่อยากให้เขาตามไป ถึงอย่างไรเสียเขาก็เป็นทหารหนีทัพ หากมีใครจำเขาได้ขึ้นมา เช่นนั้นเขาก็ต้องตายสถานเดียว แม้กระทั่งทำให้จิ้นอ๋องและพวกแม่ทัพฟู่เดือดร้อน
……….
ตอนที่ 470 ยาปลอมตาย (3)
แต่นางเป็นสตรี ไปค่ายทหารคนเดียวเช่นนี้ หากมีคนพบตัวตนที่แท้จริงและเจตนาของนาง ผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นอย่างไรกัน
อาอู่นั่งยองลงที่ข้างรถม้าด้วยความร้อนใจ ขณะเดียวกันก็ดึงทึ้งผมของตนเองไปด้วย แต่ไม่ว่าเขาจะคิดให้ศีรษะแทบแตกอย่างไร ก็คิดวิธีการที่ดีไม่ออก
…
ไป๋จื่อบังคับรถม้าไปถึงชายแดนตลอดทาง ก่อนหน้านี้นางถามทางผู้อื่นมาเช่
