ตอนที่ 459 หูเฟิงส่งจดหมายมา (2)
วันนี้อาอู่และจ้าวซู่เอ๋อพาหรูเอ๋อร์มาที่นี่ พวกเขารู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง ด้วยอยากจะนำอาหารที่มีในบ้านให้หรูเอ๋อร์ทั้งหมดจะแย่อยู่แล้ว
ผู้อาวุโสทั้งสองกำลังเย้าแหย่เด็กหญิงอยู่ในลานบ้าน จู่ๆ หลี่ซื่อก็บุกเข้ามา สีหน้าไม่สู้ดีเท่าไรนัก
หัวหน้าหมู่บ้านเห็นสีหน้านางแล้ว เขาก็พลันทำหน้าบึ้งทันที ถามเสียงทุ้มว่า “เจ้ามาทำอะไร”
หลี่ซื่อขมวดคิ้วมองหรูเอ๋อร์ครั้งหนึ่ง แล้วพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “ข้ามาไม่ได้หรือเจ้าคะ นางเด็กนี่ยังมาได้เลย แล้วข้าจะมาไม่ได้หรือไรกัน ข้ายังเป็นสะใภ้สกุลหวังของพวกท่านอยู่หรือไม่”
ฮูหยินอันถอนใจเสียงหนึ่ง นางไม่อยากวิวาทกับสะใภ้ ด้วยกลัวว่าจะทำให้หรูเอ๋อร์ตกใจกลัว จึงจูงเด็กหญิงเข้าไปในเรือนแล้ว
“เจ้าพูดมาตามตรงเถอะ คิดจะทำอะไรอีก” หัวหน้าหมู่บ้านถามหลี่ซื่อ ทั่วทั้งหมู่บ้านนี้ ทุกคนล้วนเคารพเขาในฐานะหัวหน้าหมู่บ้าน จะมีก็แต่สะใภ้คนนี้นี่แหละ ที่แต่ไหนแต่ไรไม่เคยเห็นเขาอยู่ในสายตา
หลี่ซื่อกวาดสายตามองบนโต๊ะขนาดเล็กที่อยู่ในลานบ้าน บนนั้นวางผลไม้แห้งและขนมไว้จำนวนหนึ่ง ทั้งยังมีกล่องที่หน้าตาเตะตาอีกกล่องหนึ่งด้วย
นางกลืนน้ำลาย ก่อนจะเชิดหน้า “หลานชายของท่านอยากกินขนม ให้ข้ามาถามว่าท่านมีขนมบ้างหรือไม่”
หัวหน้าหมู่บ้านมองกล่องขนมบนโต๊ะ นี้เป็นขนมที่ไป๋จื่อให้เขามาเมื่อวาน เขานำออกมาเพราะคิดจะให้หรูเอ๋อร์ ยังไม่ทันได้เปิดฝากล่องด้ว
