วามตายต้นอ่อนของนางกัน
ทว่านางรดน้ำที่ดินสองหมู่เพียงลำพังก็ไม่ไหวเช่นกัน หูจ่างหลิน อาอู่ และจ้าวซู่เอ๋อจึงจะไปด้วย
สิ่งที่ยากที่สุดในการปลูกสมุนไพรคือการรดน้ำ เพราะไม่อาจราดน้ำใส่ได้โดยตรงเหมือนนาข้าวหรือนาข้าวสาลีได้ และไม่อาจสาดน้ำลงไปอย่างแรงเหมือนกับการปลูกผัก ต้องรดน้ำให้พวกมันทีละคนในปริมาณที่พอเหมาะ ไม่มากและไม่น้อยจนเกินไป ทำเช่นนี้แล้วสมุนไพรที่เติบโตขึ้นมาถึงสดหอมเป็นที่สุด แม้สมุนไพรในป่าจะมีสรรพคุณทางยามากกว่า แต่รสชาติของมันกลับสู้สมุนไพรที่นางปลูกไม่ได้
…
เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งครอบครัวออกเดินทางไปยังที่ดิน พวกเขาไหว้วานให้หัวหน้าหมู่บ้านช่วยดูแลหรูเอ๋อร์แล้ว จึงไปทำงานได้ด้วยความสบายใจ
ก่อนหน้านี้หรูเอ๋อร์และพ่อแม่ของนางอาศัยอยู่ที่บ้านที่นี่ หัวหน้าหมู่บ้านเองก็ช่วยอาอู่ดูแลนางอยู่บ่อยครั้ง พวกเขาชอบใจในตัวหรูเอ๋อร์นัก เพราะนางสะสวย น่าเอ็นดู ทั้งยังฉลาดเฉลียว อย่าได้มองว่านางเป็นเด็กตัวเล็กๆ เชียว เพราะนางปากหวานเสียยิ่งกว่าอะไร ทำเอาผู้อาวุโสทั้งสองยิ้มไม่หุบไปทั้งวันเลยทีเดียว
หลังจากครอบครัวของหรูเอ๋อร์ย้ายออกไป บ้านนี้ก็พลันเงียบเหงาลงถนัดตา เงียบเสียจนเหมือนอยู่ในถ้ำน้ำแข็งก็ไม่ปาน
