ียนสิ แค่พูดอย่างเดียวจะมีประโยชน์อะไร”
บุตรชายพูดถูกต้อง หลิวซื่อเองก็อยากนำเงินมาให้เสี่ยวเฟิงจ่ายค่าเรียน แต่ไม่มีให้นี่สิปัญหา
อย่าว่าแต่ค่าเรียนเลย แม้แต่ข้าวก็ไม่มีกินแล้ว
“เจ้ารออยู่ที่นี่ ข้าจะไปหาท่านย่าของเจ้า” หลิวซื่อวางผักป่าลง แล้วรีบร้อนเข้าไปในเรือน ประตูห้องของหญิงชราเปิดอยู่ นางกำลังเอนหลังงีบหลับอยู่บนเตียง ครั้นได้ยินเสียงคนเข้ามา นางก็เงยหน้ามองไป และปิดประตูลงในทันที
“ท่านแม่ ท่านยังนอนหลับอยู่หรือ” หลิวซื่อนั่งลงที่ข้างเตียง มองแม่สามีด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง
หญิงชราไม่ลืมตาขึ้นสักนิด “มีอะไรก็พูดมาตามตรง อย่าพูดอ้อมค้อมเสียเวลา”
หลิวซื่อกลอกตาขาวครั้งหนึ่ง คิดในใจว่า ‘ยายแก่อย่างท่านก็ดีแต่ต่อว่าข้า แน่จริงก็ไปต่อว่าจางซื่อบ้างสิ!’
สุดท้ายหลิวซื่อก็ไม่ได้ต่อปากต่อคำ พยายามพูดด้วยความใจเย็น “ท่านแม่ สำนักศึกษาของเสี่ยวเฟิงจะเปิดเรียนแล้ว พวกเราต้องจ่ายค่าเรียนให้เขาแล้วนะเจ้าค่ะ ไม่เช่นนั้นก็ไม่มีทางไปเข้าเรียนได้”
“เจ้าเป็นแม่ของเขา เจ้าจ่ายค่าเรียนให้เขาก็สิ้นเรื่องแล้ว จะมาหาความจากข้าไปไย” หญิงชรากล่าว
……….
ตอนที่ 448 หลุมไร้ก้น
หลิวซื่อพลันร้อนใจ “ท่านแม่ ท่านดูแลเรื่องเงินในครอบครัวนี้ ไหนเลยข้าจะมีเงินเช่นท่าน ที่ตัวข้าไม่มีเงินแม้แต่แดงเดียวเจ้าค่ะ”
หญิงชราแค่นหัวเราะขึ้นมา “เจ้าไม่มี แล้วคิดว่าข้ามีรึ? ในหีบของข้าไม่มีเงินเหลือแล้ว เจ้าเองก็รู้ไม่ใช่
