ันที แต่หูเฟิงเดินออกจากกองเสบียง มุ่งหน้าไปยังใต้ต้นไม้ใหญ่ด้านหลังกระโจมแล้ว
เขามองรถเข็นล้อเดียวที่ยังว่างอยู่ ดูท่าทางต้องรออีกสักพัก เหลียวซ้ายแลขวาแล้วไม่รู้จะทำอะไร จึงออกจากกระโจมตามหูเฟิงไป
“น้องชาย เจ้ามีอะไรจะพูดกับข้าหรือ” บุรุษอ้วนเตี้ยมีสีหน้าอยากรู้อยากเห็น เพราะเขาไม่รู้จักชายหนุ่มหล่อเหลาที่อยู่เบื้องหน้าเลย
หูเฟิงมองไปรอบๆ เห็นบริเวณนี้ไม่มีใคร จึงพูดเสียงเบาว่า “หากเจ้าอยากมีชีวิตรอดกลับมาจากสนามรบ เช่นนั้นก็ฟังข้า”
“เจ้าว่าอย่างไรนะ” อีกฝ่ายตะลึงงัน
หูเฟิงพลันพูดต่อ “เจ้าบอกว่าพวกเจ้าจะเดินทัพกันพรุ่งนี้ เช่นนั้นยามสาม ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่นี่ เจ้าพาผู้นำของกองทหารเกราะดำและกองทหารม้าหุ้มเกราะสักสองสามคนมาด้วย
ผู้นำกองทหารเกราะดำอาจจะไม่รู้จักเขา แต่ผู้นำของกองทหารม้าหุ้มเกราะต้องรู้จักเขาแน่
“เพราะเหตุใดกัน เจ้าคิดจะทำอะไร” บุรุษอ้วนเตี้ยมีสีหน้าประหลาดใจ
“ข้าเคยอ่านตำรายุทธ์มากมาย รู้ว่าควรจะเอาชนะทั้งที่คนน้อยกว่าได้อย่างไร ยิ่งรู้ว่าควรจะวางแผนรบอย่างไรด้วย ช่วยพวกเจ้าเอาชนะนายทหารฝีมือดีหนึ่งแสนนายของแคว้นซีเยี่ยได้” หูเฟิงกล่าว
……….
ตอนที่ 440 ปักษาตื่นจากไปด้วยความชัง!
บุรุษอ้วนเตี้ยมีสีหน้าสงสัย “เจ้าเป็นใครกันแน่ หากเจ้ามีความสามารถจริงดังว่า เหตุใดถึงยังเป็นพ่อครัวอยู่ที่ค่ายแห่งนี้กัน” ชัดเจนว่าเขาไม่เชื่อ แค่พ่อครัวธรรมดาคนเดียว กล้าพูดโม้ว่าตนเองเชี่ย
