งผู้นี้หรือนี่
เขากล้าพูดจาเช่นนี้กับนางเพื่อเด็กสาวบ้านนอกคนหนึ่งเช่นนี้ หากเด็กสาวผู้นี้ได้เข้ามาในจวนจริงๆ ในบ้านหลังนี้นางยังมีสิทธิ์ได้พูดในฐานะแม่อีกหรือ
สวี่ซื่อโมโหเป็นอย่างยิ่ง แม่นมอู๋ที่อยู่ข้างๆ พยายามส่งสายตาให้นางอย่างต่อเนื่อง หมายจะให้เจ้านายของตนกดข่มไฟโทสะไว้บ้าง เพราะหากทะเลาะกับคุณชายแล้ว ย่อมไม่เป็นผลดีกับใครทั้งสิ้น
ความโกรธเคืองนี้ สวี่ซื่อไม่รู้ว่าควรจะกดมันไว้อย่างไร และไม่รู้ว่าควรออกจากเรือนของเมิ่งหนานอย่างไร
…
เมื่อกลับถึงเรือนฝูโซ่ว สวี่ซื่อนั่งลงบนเก้าอี้ ไม่พูดจาอยู่เนิ่นนานเพราะอารมณ์โกรธ
แม่นมอู๋ยกชาที่เพิ่งชงใหม่มาถึงข้างๆ สวี่ซื่อ ก่อนจะโบกมือไล่เด็กรับใช้ในโถงให้ออกไปก่อน จากนั้นนางถึงจะกล่าวเสียงเบา “ฮูหยิน คนที่มาส่งจดหมายไม่ใช่คนจากฝ่ายงานไปรษณีย์ คนเฝ้าประตูจวนก็ไม่รู้จักเขาเจ้าค่ะ”
“เท่ากับหาที่อยู่ของเด็กคนนั้นไม่ได้อย่างนั้นหรือ” สวี่ซื่อมุ่นคิ้ว
“เรื่องที่คุณชายอยู่ที่เมืองชิงหยวน จินเสี่ยวอันรู้ดีเป็นที่สุด หากท่านอยากรู้อะไร ถามเขาโดยตรงก็สิ้นเรื่องไม่ใช่หรือเจ้าคะ” แม่นมอู๋ถาม
สวี่ซื่อพยักหน้า “ส่งคนไปเรียกเขามา”
แม่นมอู๋ไม่ได้รีบร้อนออกไป นางกล่าวอีกว่า “ฮูหยิน คุณชายเป็นผู้ใหญ่แล้ว ย่อมมีความคิดเป็นของตัวเอง จะโกรธเคืองเขาเพราะเรื่องเล็กน้อยพรรค์นี้ไม่ได้ อย่าทำลายความสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูกเลยนะเจ้าคะ”
ไยสวี่ซื่อจะไม่รู้เจตนาของแม่นม
