ทำอาหารเช้าเอง”
เมื่อคืนนี้จ้าวหลานนอนหลับไม่สนิท นางตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะรู้สึกกระหายน้ำมาก เดิมทีคิดจะลงจากเตียงไปดื่มน้ำสักคำ แต่กลับพบว่าบุตรสาวที่นอนอยู่ข้างๆ ตัวเย็นยะเยือกเหมือนกับคราวก่อน ทำเอานางตกใจจนสติกระเจิง จึงกอดเด็กสาวพร้อมกับร้องไห้ไปพลาง ร้องเรียกชื่อไป๋จื่อไปพลาง จนในที่สุดจื่อเอ๋อร์ก็ตื่นขึ้นมา
จ้าวหลานรู้สึกเหนื่อยล้ามากจริงๆ จึงไม่ได้พูดอะไรมากอีก นางปล่อยให้บุตรสาวออกไปจากเรือน ส่วนตนเองพลิกตัวนอนต่ออีกสักพัก
ไป๋จื่อไปถึงเรือนด้านหน้า นำเมล็ดพันธุ์ที่แช่อยู่ในถังน้ำออกมาตรวจดู ในถุงใหญ่ใส่ถุงเล็กไว้มากมาย และในถุงเล็กแต่ละใบก็ใส่เมล็ดพัน์สมุนไพรที่ต่างกันเอาไว้
ตอนนี้ยังไม่นับว่าอากาศเย็น แช่น้ำในอุณหภูมิเช่นนี้สักสองวันจึงเพียงพอแล้ว
เสี่ยวเฟิงออกมาจากในเรือนเช่นกัน เขาเห็นนางนั่งยองอยู่ข้างๆ ถังน้ำในลานบ้าน จึงรีบเข้าไปถาม “กำลังทำอะไรอยู่หรือ อยากให้ข้าช่วยหรือไม่”
ไป๋จื่อนำเมล็ดพันธุ์ออกมาจากในน้ำ ก่อนจะยื่นให้เสี่ยวเฟิง “เจ้าถือไว้ ข้าจะไปเปลี่ยนน้ำในถัง”
ทว่าเสี่ยวเฟิงไม่รับเมล็ดพันธุ์ไว้ เขาเดินไปยกถังน้ำโดยตรง “ข้าเปลี่ยนน้ำเอง”
นางมองเขายกถังน้ำขึ้นสบายๆ พลางยิ้มว่า “ข้ามองไม่ออกเลยจริงๆ ว่าแม้เจ้าจะผอมบางเช่นนี้ แต่มีแรงมากทีเดียว”
“ข้าฝึกกำลังได้จากตอนที่อยู่ในค่ายทหาร เมื่อก่อนข้าก็ไม่ค่อยมีแรงเท่าไรหรอก แต่เมื่อไปอยู่ที่ค่ายทหารแล้ว ไม่มีใครมาคอ
