ตอนที่ 415 ญาติ
ระหว่างเก็บฟืนอยู่บนเขา หูเฟิงจดจำภูมิประเทศของยอดเขานั้นได้ทั้งหมดแล้ว และมีแผนการให้เสี่ยวเฟิงหนีออกจากค่ายทหารแล้วเช่นกัน
ตกดึกคืนนั้น เขาถือโอกาสตอนที่ทุกคนหลับกันหมดแล้ว ลอบออกจากกระโจมที่พัก เสาะหามุมลับตาคน แล้วนำถ่านที่แอบซ่อนเอาไว้ขณะทำมื้อเย็น มาเขียนสองสามประโยคลงบนกระดาษสา
เช้าวันต่อมา หลังจากที่พวกเขาทำอาหารเช้าเสร็จแล้ว ทุกคนต่างก็ออกไปตัดฟืนบนเขากันอย่างพร้อมเพรียง ทว่าคราวนี้หูเฟิงพาเสี่ยวเฟิงไปด้วย ก่อนจะลอบส่งย่ามใบหนึ่งให้กับเสี่ยวเฟิง
“นี่คืออะไรหรือ” เสี่ยวเฟิงถาม
หูเฟิงพาเขาไปยังทางเชื่อมระหว่างป่า “ในนี้มีอาหารและเงิน ทั้งยังมีจดหมายฉบับหนึ่งด้วย รวมถึงแผนที่แผ่นหนึ่งด้วย เจ้าไปยังสถานที่บนแผนที่ที่ข้าให้ไว้ ขอเพียงไปถึงหมู่บ้านหวงถัว หาไป๋จื่อพบแล้ว เจ้าก็จะปลอดภัย”
“แต่ข้าไปเช่นนี้แล้วจะไม่เป็นอะไรจริงๆ หรือ พวกเขาจะไม่ตามจับข้าเพราะข้าหนีทัพใช่หรือไม่” เสี่ยวเฟิงมีสีหน้ากังวลใจ เพราะเขากลัวว่าหากตนเองหนีไปแล้ว จะทำให้จิ้นอ๋องลำบากไปด้วย
หูเฟิงส่ายหน้า “ไม่หรอก ข้าจะจัดการทุกอย่างเอง เจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นกังวล ลงจากเขาไปแล้วก็ใช้เส้นทางเล็กๆ นั่น อย่าเดินทางบนถนนหลวง หากพบคนถามไถ่ ก็บอกไปว่าลี้ภัยมา อย่าได้พูดถึงเรื่องในค่ายทหาร สภาพของเจ้าในตอนนี้ก็ดูไม่เหมือนคนที่กำลังหนีทัพ น่าจะพอเอาตัวรอดไปได้”
ขณะที่สนทนากัน หูเฟิงพาเขามาถึงบริเวณที่เม
