องเพิ่งรับตำแหน่งเป็นชินอ๋อง ไม่มีใครในราชสำนักเทียบเคียงเขาได้อีก ต่อไปเขาอาจจะได้ครองบัลลังก์ก็เป็นได้ ตอนนี้เจ้าทำความรู้จักกับเขาไว้นับว่าเป็นโอกาสดีทีเดียว”
ก่อนหน้านี้เขาตั้งใจหลีกเลี่ยงไม่ให้เมิ่งหนานปรากฏตัวต่อหน้าเหล่าองค์ชายเร็วเกินไป ด้วยกลัวว่าจะยืนผิดที่ผิดทาง ส่งผลกระทบต่ออนาคตของเมิ่งหนาน รวมถึงอนาคตของสกุลเมิ่งด้วย
บัดนี้เซียวอ๋องมีอำนาจมากเหนือใคร ย่อมไม่ต้องกังวลใจเช่นนั้นอีก
เมิ่งหนานคิดจะปฏิเสธ ทว่าก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่เขาเพิ่งปฏิเสธงานแต่งงานที่พวกเขาวางแผนไว้เป็นอย่างดี หากตอนนี้ปฏิเสธงานเลี้ยงนี้อีก เกรงว่าจะไม่เป็นการดีเท่าไรนัก
ในที่สุดเขาก็ตอบรับ “ขอรับ!”
นายท่านเมิ่งพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “ลุกขึ้นเถอะ กลับไปเตรียมตัวให้เรียบร้อย เซียวอ๋องเป็นบุรุษที่สง่าผ่าเผยเป็นอย่างยิ่ง เขาชอบต่อกลอนกับผู้อื่นเป็นที่สุด คนที่มีความชอบเดียวกับเขาย่อมดึงดูดความสนใจของเขาได้”
เมิ่งหนานตอบรับเสียงเบา แต่เขาไม่ได้เก็บมาใส่ใจเท่าไรนัก เพราะเขาไม่อยากทำตัวเป็นกวีเจ้าเล่ห์เพื่อเอาใจบุรุษคนหนึ่งที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน
…
วันต่อมา ร้านสือเค่อ
คนที่มาร่วมงานเลี้ยงของเซียวอ๋องไม่ได้มีเพียงสกุลเมิ่ง ตระกูลดังและมีอำนาจในเมืองหลวง ไปจนถึงเหล่าราชนิกูลคนอื่น เขาล้วนชวนมาทั้งสิ้น
ภายในห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ที่สุดของร้านสือเค่อมีโต๊ะทั้งหมดสามตัว อาหารเลิศรสถูกจัดวางไว้บนนั้นจนเต็มแ
