ตอนที่ 399 สกุลเมิ่งแห่งเมืองหลวง
สกุลเมิ่ง เมืองหลวง
“ไปถามที่หน้าประตูหน่อย ว่ามีจดหมายของข้าหรือไม่” เมิ่งหนานสั่งจินเสี่ยวอันที่เพิ่งกลับมาจากข้างนอก
จินเสี่ยวอันทำหน้าง้ำ “คุณชาย วันนี้ข้าไปถามมาสามรอบแล้ว ยามนี้แล้วนะขอรับ หากมีจดหมายของท่าน ก็ต้องรอถึงพรุ่งนี้ถึงจะส่งมาถึงเมืองหลวง”
คราวนี้เมิ่งหนานถึงรู้ตัวว่าแสงอาทิตย์นอกหน้าต่างกลายเป็นสีแดงแล้ว ผ่านไปอีกวันหนึ่งแล้วหรือนี่
หากส่งจดหมายจากเมืองชิงหยวนมาถึงเมืองหลวง อย่างมากต้องใช้เวลาเจ็ดวัน นี่ก็ผ่านไปประมาณเจ็ดวันแล้ว แต่กลับไม่มีวี่แววของจดหมายแม้สักนิด
“เฉินไท่เหรินก็ยังไม่ตอบจดหมายหรือ” เมิ่งหนานขมวดคิ้วถาม
จินเสี่ยวอันส่ายหน้า “ยังขอรับ อาจจะกำลังยุ่งก็เป็นได้”
เมิ่งหนานโมโหจนแทบจะล้มโต๊ะ “เขายุ่งถึงเพียงนั้นเลยรึ ยุ่งจนไม่มีเวลาตอบจดหมายข้าเลยหรือไร”
องครักษ์จินยักไหล่ ไม่ได้พูดอะไรอีก หลังจากคุณชายกลับมาถึงเมืองหลวง นิสัยของเขาก็มีแต่จะเกรี้ยวกราดขึ้นทุกวัน หากไม่เหม่อลอยก็เดินวนเวียนอยู่ในห้อง ชีวิตขององครักษ์ข้างกายอย่างเขาจึงไม่สงบสุขเอาเสียเลย!
ทันใดนั้นมีสาวใช้คนหนึ่งเข้ามา “คุณชาย ฮูหยินเชิญท่านไปที่เรือนฝูโซ่วเจ้าค่ะ”
เมิ่งหนานมุ่นคิ้วถาม “มีเรื่องอะไรหรือ”
สาวใช้ส่ายหน้า “บ่าวไม่ทราบเจ้าค่ะ”
ชายหนุ่มถอนใจเสียงหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วตามสาวใช้ไปที่เรือนฝูโซ่ว
เรือนฝูงโซ่วเป็นของนายหญิงสกุลเมิ