วกนางมาขู่กรรโชกเงิน ทีแรกได้เปรียบอยู่แท้ๆ เหตุใดจนท้ายที่สุดแล้วพวกนางถึงได้กลายเป็นผู้ที่ไม่มีเหตุผลไปได้
“ท่านแม่ จะทำอย่างไรดีเจ้าคะ” หลิวซื่อพูดด้วยเสียงสะอื้นไห้ สามีของนางแขนหักทั้งสองข้าง ยังคงรอเงินรักษาอยู่ เงินของหญิงชราก็เหลืออยู่ไม่เท่าไรแล้ว หากนำเงินออกมารักษาเจ้าใหญ่จริง เช่นนั้นก็คงเหลือไม่พอจ่ายค่าเรียนของเสี่ยวเฟิงในปีหน้า เสบียงอาหารที่ใช้สำหรับฤดูหนาวก็เสียหายเพราะฝนตกในวันนี้จนหมด แล้วจะผ่านฤดูหนาวไปได้อย่างไรกัน หากไม่รักษาเจ้าใหญ่ เขาก็มีโอกาสที่จะกลายเป็นคนพิการ เช่นนั้นแล้วพวกเขาจะมีชีวิตต่อไปได้อย่างไร
หนทางเบื้องหน้าราวกับถูกปิดกั้นด้วยหมอกดำเป็นกลุ่มๆ นางมองไม่เห็นทางข้างหน้า ยิ่งมองไม่เห็นความหวังใด จะทำอย่างไรดี ตอนนี้ควรจะทำเช่นไร
หญิงชรามองตาขวางใส่นางอย่างดุร้าย “จะทำอย่างไร? เจ้าถามข้า แล้วข้าจะถามใคร เมื่อเจออุปสรรคก็เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น หากการร้องไห้มีประโยชน์ ใต้หล้านี้จะยังมีเรื่องยากลำบากหรือไร ไร้ประโยชน์นัก แม้แต่บุรุษของตนเองก็ควบคุมไม่ได้ วันๆ เอาแต่ก่อเรื่องให้ข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีวันจบสิ้น”
หลิวซื่อรู้สึกน้อยใจอย่างยิ่งยวด เจ้าใหญ่เป็นบุรุษของตนจริง ทว่าเขาก็เป็นบุตรชายของหญิงชราด้วยเช่นกัน ไม่ว่าจะพูดอย่างไรเขาก็เป็นบุตรชายในความรับผิดชอบของมารดา แล้วกลับกลายเป็นว่าสะใภ้เช่นนางต้องจัดการเขาตั้งแต่เมื่อใด
ทว่าท่าทีของหญิงชราในตอน
