ที่เหลืออยู่ครึ่งถ้วยขึ้นดื่มก่อนจนหมด “ดี พวกเราใช้ชาต่างเหล้า อวยพรให้ประสบความสำเร็จ”
ไป๋จื่อมีความั่นใจเต็มเปี่ยม จึงลุกขึ้นและตอบรับในทันทีว่า “ตกลงเจ้าค่ะ อวยพรให้ประสบความสำเร็จ”
นางหยิบกระดาษออกมาอีกแผ่นหนึ่ง ก่อนจะเขียนรายชื่อสมุนไพรลงไป แล้วยื่นให้เฉินไท่เหริน “พี่ใหญ่เฉิน นี่เป็นเมล็ดพันธุ์สมุนไพรที่ข้าต้องการ ของพวกนี้หากข้าไปตามหามาเองเกรงว่าจะลำบากนัก แต่ถ้ามีท่านออกหน้าให้น่าจะสะดวกไม่น้อยเจ้าค่ะ”
ร้านขายสมุนไพรชื่อดังผูกขาดการขายเมล็ดพันธุ์สมุนไพรไว้ คนทั่วไปไม่มีทางซื้อได้แน่
ทว่าเฉินไท่เหรินไม่ใช่คนธรรมดา เขาจะต้องมีวิธีการจัดหามาจนได้แน่นอน
เฉินไท่เหรินไม่รู้วิชาแพทย์ ทว่าเขาก็อายุมากกว่านาง รายชื่อสมุนไพรส่วนใหญ่เขาคุ้นเคยอยู่ไม่น้อย เขาถามด้วยสีหน้าใคร่รู้ว่า “เจ้าต้องการของเหล่านี้มาทำอะไร หากต้องการสมุนไพร ข้ามีลู่ทางหามาได้อยู่แล้ว เจ้าต้องการเท่าไรก็ย่อมได้ รับรองว่าได้ราคาต่ำที่สุดอย่างแน่นอน”
ไป๋จื่อโบกมือ “สมุนไพรแห้งพวกนั้นใช้ไม่ได้เจ้าค่ะ อาหารเป็นยาที่ข้าจะทำต้องใช้สมุนไพรสดใหม่ จำพวกที่เพิ่งเก็บมาจากในสวน ทำอาหารเป็นยาออกมาแล้วถึงจะมีสรรพคุณทางยา และในขณะเดียวกันก็มีกลิ่นหอมสดชื่นและอร่อยเจ้าค่ะ”
