น จึงรีบกล่าว “เจ้านี่จริงๆ เลย พวกข้ากินปลาตัวเดียวก็พอแล้ว เจ้าไปที่บ้านน้องรอง อย่างไรก็ต้องให้พวกเขาสักตัวสิ!”
เจ้ารองรีบพูด “ให้ไปแล้ว วันนี้ข้าจับปลาได้สี่ตัว ให้น้องรองไปสองตัว เหลือให้พวกเราสองตัว”
จางซื่อยิ่งรู้สึกเบิกบานใจ เจ้ารองเปลี่ยนไปมากจริงๆ แต่ก่อนเขาคิดถึงเพียงเรื่องของสกุลไป๋ ไม่ว่าน้องรองจะดีกับเขาเพียงไร ไม่ว่าในมือของเขาจะมีอะไร เขาก็ไม่มีทางคิดจะมอบให้พวกน้องรอง ทว่าบัดนี้นับว่านางไม่เสียแรงเปล่าแล้ว
หญิงชราและหลิวซื่อได้ยินบทสนทนาของสามีภรรยาบ้านรอง ก็พลันโมโหจนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน เขายังเป็นบุตรชายที่นางเลี้ยงมาหรือไม่ เจ้ารองในอดีตไม่ใช่คนเช่นนี้
……….
ตอนที่ 384 อกตัญญู?
หญิงชราชี้หน้าต่อว่าเจ้ารอง “เจ้ามันคนอกตัญญูไร้น้ำใจ ข้าเลี้ยงเจ้าจนเติบใหญ่มาเสียเปล่า จับปลามาได้แต่ไม่ให้คนในบ้าน กลับมอบให้คนนอกอีก เจ้าโง่หรือไร”
เจ้ารองสวนนางกลับในทันที “ข้าไม่ได้โง่ เช้าวันนี้ก่อนข้าจะออกไป ข้าก็ไปหารือกับพวกท่านแล้ว พวกข้าแยกบ้านไป แต่กลับไม่ได้รับส่วนแบ่งเสบียงอาหารแม้สักนิด พวกท่านบอกเป็นเพราะข้าเสนอขอแยกบ้าน จึงทำการลงโทษข้า ได้ ข้ายอมรับได้ เมื่อเช้าข้าขอยืมเสบียงอาหารจากพวกท่านมาประทังชีวิตก่อนสองสามวัน แล้วพวกท่านตอบข้าว่าอย่างไร ยังจำได้อยู่หรือไม่ ท่านบอกว่าไม่มีเสบียงอาหารให้ จงไปอดตายเสีย”
เขาชี้ไปยังถุงข้าวสารในตะกร้า “ข้าไปยืมข้าวที่บ้านน้องรอง เขาส่งข
