จ่างหลินไปส่งหูเฟิงที่หน้าหมู่บ้าน จ้าวหลานก็อยู่ด้วย อาอู่และภรรยาก็มาด้วยเช่นกัน แม้แต่หรูเอ๋อร์ก็มา ขาดแต่เพียงเงาร่างของไป๋จื่อเท่านั้น
เขาบ่นอยู่ในใจ เกิดอะไรขึ้นกับเด็กสาวผู้นี้ เขาบอกไม่ให้นางมาส่ง นางก็ไม่มาจริงๆ หรือนี่
ยามเมิ่งหนานจะไป เพื่อไปส่งเขา นางเตรียมเสบียงอาหารอยู่ทั้งคืน ทว่าเมื่อเขาจะไปบ้าง นางไม่เพียงไม่ทำเสบียงให้เขา ทว่าแม้แต่หน้าก็ไม่ยอมโผล่มาให้เห็น
หัวหน้าหมู่บ้านเร่งเร้าอยู่ข้างๆ “เอาล่ะ ถึงเวลาแล้ว พวกเราควรจะออกเดินทางแล้วล่ะ”
เหล่าชาวบ้านที่มาร่วมส่งญาติพี่น้องของตนเองไป แต่ละคนต่างตาแดงก่ำ จับมือบุคคลอันเป็นที่รักด้วยความอาลัย จากกันครั้งนี้จะได้พบกันอีกครั้งหรือไม่นับว่าพูดยาก
จ้าวซู่เอ๋อดึงแขนเสื้อของจ้าวหลาน “ท่านน้าหลาน อาจื่อจะไม่มาจริงหรือ”
……….
ตอนที่ 380 หักแขน
จ้าวหลานส่ายหน้า “ข้าไม่รู้หรอก เมื่อวานนางไหว้วานให้คนไปซื้อเนื้อวัวมาจากตลาดชิ้นใหญ่ จับเนื้อวัวชิ้นนั้นง่วนอยู่ที่หน้าประตูเรือนทั้งคืน ไม่รู้เหมือนกันว่านางทำอะไร ทั้งยังไม่ให้ข้าช่วยอีกต่างหาก ตอนข้าออกมานางก็ยังคงยุ่งอยู่แล้ว ไม่รู้ว่านางจะมาหรือไม่เช่นกัน”
ครั้นหูเฟิงจะหมุนกายไป ไป๋จื่อก็ร้องเรียกมาแต่ไกล “เดี๋ยวก่อน…เดี๋ยว…”
ชายหนุ่มรีบหันกลับไป เห็นเงาร่างอันคุ้ยเคยห้อตะบึงมาหาเขา ในที่สุดใบหน้าที่เครียดเกร็งก็ผ่อนคลายขึ้นหลายส่วน ในดวงตาปรากฏรอยยิ้ม ‘เด็กสาวผู้นี้ เจ้ามาจนได้
