ตอนที่ 359 เอาเงินมาให้ข้า
หัวหน้าหมู่บ้านพูดเช่นนี้แล้ว คนในหมู่บ้านที่เจ้าใหญ่เจี่ยพามาเป็นพยานเหล่านั้น ก็พากันวิ่งออกไปราวกับบินในทันที
หูจ่างชิงและหวังต้าหนิวก็รีบพาบุตรชายของตนเองจากไปเช่นกัน ด้วยกลัวว่าขืนชักช้าแม้แต่ก้าวเดียว เจ้าใหญ่เจี่ยจะหวนกลับมาขู่กรรโชกตนอีกครั้ง
ไป๋จื่อเดินไปดูตงจื่อที่นอนอยู่บนเตียงครั้งหนึ่ง เห็นเขากำลังลอบมองนางอยู่เช่นกัน ในเบ้าตาของเขาเต็มไปด้วยน้ำตา นางถอนใจเสียงหนึ่ง คนที่มีชีวิตเช่นนี้น่าสงสารนัก ถึงแม้คนนอกอยากช่วยก็ช่วยอะไรไม่ได้ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับโชคชะตาของเขาแล้ว
ทุกคนทยอยแยกย้ายกันไปแล้ว แผนขู่กรรโชกเงินของเจ้าใหญ่เจี่ยและภรรยาพังไม่เป็นท่า พวกเขาจึงโมโหจนต้องกระทืบเท้า
…
วันนี้รถม้าของร้านสือเค่อมารับแตงดินอีกแล้ว คนบังคับรถครั้งนี้เพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก เพราะคนก่อนป่วยไข้ จึงให้เขามาทำหน้าที่แทนชั่วคราว เมื่อเข้าหมู่บ้านมาแล้วก็ไม่รู้จะไปทางใด ครั้นเหลือบมองเห็นสตรีสองคนถือกะละมังไม้เดินไปทางริมแม่น้ำ เขาจึงรีบบังคับรถม้าตามไป “พี่สะใภ้ท่านนี้ บ้านของไป๋จื่ออยู่ทางใดหรือ”
คนที่ถือกะลังอยู่คือหญิงชราและหลิวซื่อ ฝ่ายหลิวซื่อหรี่ตาพิจารณาคนบังคับรถครั้งหนึ่ง จากนั้นก็กวาดสายตามองรถม้าคันนี้ เป็นรถม้าที่นางคุ้นตามา ก่อนหน้านี้มาสามวันครั้ง ตอนนี้เปลี่ยนเป็นสองวันครั้งแล้ว ทว่าคนบังคับรถตรงหน้านี้นับเป็นคนแปลกหน้าทีเดียว
“เจ้าไม่ใช่คนบั
