ตอนที่ 355 ปะทะ
ไป๋จื่อเดินออกมาจากในเรือนแล้ว นางพูดกับหัวหน้าหมู่บ้านว่า “ท่านหัวหน้าหมู่บ้านมาหรือเจ้าคะ กินข้าวแล้วหรือยัง”
หัวหน้าหมู่บ้านส่ายหน้า “ยังไม่ได้กินเลย แต่ข้าไม่รีบ ตอนนี้ยังไม่หิว พูดเรื่องของพวกเจ้าก่อนเถอะ!”
ไป๋จื่อกำลังจะพูด ทว่าเจ้าใหญ่เจี่ยกลับแย่งพูดก่อน เขาพูดเสียงดังว่า “ลูกชายของข้าไปเก็บผลหงกั่ว ไป๋จื่อก็ไปเก็บผลหงกั่วเช่นกัน ลูกชายของข้าไปเร็วกว่า ปีนขึ้นต้นไม้ไปก่อนนางก้าวหนึ่ง เมื่อเห็นว่าตงจื่อของข้าเก็บผลหงกั่วที่เหลือบนต้นไปหมดแล้ว นางก็ยื่นกระบอกไม้ไผ่ไปตีเขา จนกระทั่งเขาตกลงมากจากต้นไม้ ตกลงมาแล้วก็บาดเจ็บหนัก ถึงขั้นขาหักเลยทีเดียว ตอนนี้เขานอนพักอยู่ในบ้านแล้ว หัวหน้าหมู่บ้าน ท่านต้องตัดสินให้พวกข้านะ ตงจื่อของข้าตัวเล็กขนาดนั้น นางลงมือกับเขาเช่นนั้นได้อย่างไร! ปล่อยนางไปไม่ได้เด็ดขาด!”
หัวหน้าหมู่บ้านไม่ได้ตอบรับเขา แต่ถามไป๋จื่อว่า “เจ้าจะว่าอย่างไร”
“เรื่องเป็นอย่างนี้เจ้าค่ะ ตอนที่ข้ายังไม่ได้เข้าป่า ข้าเห็นเด็กผู้ชายสองคนวิ่งออกมาจากในป่า ข้ารู้จักเด็กผู้ชายคนหนึ่งในนั้น เขาคือลูกชายคนเล็กของบ้านหวังต้าหนิวในหมู่บ้านของพวกเรา พวกเขาวิ่งหนีไปอย่างลุกลี้ลุกลน ข้าเรียกพวกเขาไว้ แต่พวกเขาก็ไม่ได้ยิน หลังจากนั้นข้าได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ จึงตามเสียงนั้นไป ก่อนจะพบว่าตงจื่อนอนอยู่ใต้ต้นหงกั่ว ขาของเขาหัก ข้อต่อที่แขนก็หลุด ข้าทนเห็นเขาเจ
