กว่า สรุปแล้วมีแต่ข้อดีทั้งสิ้น
ทางด้านตะวันตกของหมู่บ้านในเวลานี้มีอยู่เพียงสามครัวเรือน สองครอบครัวในนั้นมีเพียงคนชราที่ไม่มีลูกหลานอาศัยอยู่ ส่วนคนหนุ่มสาวที่อยู่ที่นี่มีแค่บ้านของเจ้าใหญ่เจี่ยเท่านั้น
ในลานบ้านขนาดเล็กที่รกรุงรังของเจ้าใหญ่เจี่ยมีคนยืนอยู่สองสามคน เป็นชายสามคน หญิงสองคนที่ไปยังป่าผืนเล็กกับเจ้าใหญ่เจี่ยเมื่อเช้า
ไป๋จื่อเพิ่งเข้าไปในลานบ้าน หวังต้าหนิวก็พูดกับนางเสียงดังว่า “เจ้าสินะ ตีคนแล้วไม่ยอมรับผิด จะรอให้ข้ามาชี้ตัวเจ้าให้ได้สินะ หรือเจ้าเห็นว่ามีคนในที่ว่าการอำเภอคอยถือหาง ถึงได้คิดวางท่า วางอำนาจในหมู่บ้านแห่งนี้”
หวังต้าหนิวมีความสัมพันธ์อันดีกับเจ้าใหญ่เจี่ยมาแต่ไหนแต่ไร ทั้งสองคนนับว่าเป็นคนประเภทเดียวกัน คนหนึ่งขี้เกียจตัวเป็นขน คนหนึ่งตลบตะแลงปลิ้นปล้อน เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันอย่างกับสวรรค์สรรสร้างมาให้ทีเดียวเชียว
เด็กสาวไม่สนใจหวังต้าหนิว นางมองไปทางเด็กชายที่ยืนอยู่ข้างกายเขาโดยตรง เด็กชายก็มองมาที่นางเช่นกัน ก่อนที่จะรีบก้มหน้าลง ไม่กล้าสบตากับนาง
คราวนี้ไป๋จื่อถึงจะตอบรับคำของหวังต้าหนิว “ข้าแค่รอความจริงถูกเปิดเผย แต่ข้าขอเตือนพวกเจ้าสักคำนะ พูดความจริงย่อมดีที่สุด หากวางแผนจะทำเรื่องชั่วช้าเช่นการใส่ร้ายข้า ข้าไป๋จื่อไม่ใช่คนที่จะให้ใครรังแกกันง่ายๆ ฝั่งของท่านนายอำเภอก็คงไม่ปล่อยคนที่พูดโกหกไปง่ายๆ เช่นกัน”
เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของทุกคนก็
