เพียงก้มลงทำงานต่อ
ไป๋จื่อก็ไม่ได้ถามอีก นางถือกระบอกน้ำกลับไปที่รถม้า ช่วยหูเฟิงผูกกิ่งต้นหงกั่วไว้บนรถ
เมื่อทำงานในที่นาเสร็จสิ้น ทั้งสามคนก็เร่งกลับไปที่หมู่บ้าน ไปถึงบ้านทันเวลาอาหารกลางวันพอดี
ทว่ายังไม่ทันได้ล้างหน้าและกินข้าวกลางวัน ก็มีแขกไม่ได้รับเชิญสองคนพุ่งเข้ามาในลานบ้าน
“ไป๋จื่อล่ะ ข้าต้องการพบนางเดี๋ยวนี้!”
จ้าวหลานวางข้าวที่เตรียมไว้เรียบร้อยแล้วไว้บนโต๊ะ ขมวดคิ้วกล่าวว่า “เหมือนจะเป็นเสียงของเจ้าใหญ่เจี่ยนะ เหตุใดเขาถึงมา”
ไป๋จื่อเดาไว้อยู่แล้วว่าเขาจะมา คนพรรค์นี้จะปล่อยโอกาสหลอกเงินจากนางไปได้อย่างไร
“ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ ลูกชายของเขาตกลงมาจากบนต้นหงกั่ว ข้าไปพบเข้าพอดี เห็นเขาน่าสงสาร จะปล่อยไปไม่สนใจก็ไม่ได้ จึงช่วยเขาเชื่อมข้อต่อที่แขนจนเรียบร้อย ทั้งยังดามขาที่หักไปแล้วให้ด้วย นี่เรียกว่าทำคุณบูชาโทษแท้ๆ เลยกระมัง เพราะพ่อแม่ของเขากลับไม่เห็นความดีของข้า เอาแต่บอกว่าข้าทำร้ายบุตรชายของพวกเขาท่าเดียว ต้องการให้ข้าชดใช้ด้วยเงิน ท่านว่าข้าถูกเอาเปรียบหรือไม่”
……….
ตอนที่ 354 อย่าได้คิดจะปฏิเสธ
หูจ่างหลินได้ยินคำพูดนี้เข้าก็ส่ายหน้า พลางถอนใจกล่าวว่า “เจ้าใหญ่เจี่ยเป็นคนเช่นนั้นแหละ อายุตั้งปูนนี้แล้ว ช่างไม่มีพัฒนาการเอาเสียเลย”
เจ้าใหญ่เจี่ยยังคงร้องตะโกนอยู่ในลานบ้าน ทุกคนจึงทำได้เพียงวางชามข้าวที่เพิ่งยกขึ้นมา ตอบรับและเดินออกไป
แววตาของเจ้าใหญ่เจี่ยสั่นระริกอ
