ตอนที่ 349 ขู่เอาเงิน
เด็กชายตัวสั่นเทาเพราะเสียงตะคอก เขาก้มหน้าพูดว่า “ข้า ข้าตกลงมาจากต้นไม้”
เจ้าใหญ่เจี่ยพูดด้วยความโมโห “ใครไม่รู้บ้างว่าเจ้าตกลงมาจากต้นไม้ ข้าถามเจ้าว่าใครทำให้เจ้าตกลงมา”
ขณะที่เขาพูด ดวงตากลับจ้องเขม็งไปทางไป๋จื่อด้วยความเย็นชา
ทีแรกเด็กชายเอาแต่เงียบ จนสุดท้ายทนความน่ากลัวของเจ้าใหญ่เจี่ยและมารดาของตนเองไม่ไหว จึงกล่าวเสียงสั่นเครือว่า “ข้าตกลงมาเอง”
เมื่อเจ้าใหญ่เจี่ยได้ยินดังนั้น เขาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟในทันที เพราะนี่ไม่ใช่คำตอบที่เขาอยากได้ยินเอาเสียเลย
เขาเงื้อมือตบหน้าของตงจื่อครั้งหนึ่ง ใบหน้าที่เดิมทีซีดขาวอยู่แล้ว พลันปรากฏรอยนิ้วมือสีแดงเถือก แก้มบวมปูด “พูดความจริง ตกลงใครเป็นคนทำให้เจ้าตกลงมา”
ตงจื่อร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด พูดเสียงสะอึกสะอื้น “ข้าตกลงมาเองจริงๆ”
ไป๋จื่อนับว่าเข้าใจแล้ว สองสามีภรรยาคู่นี้จงใจขู่กรรโชกนางชัดๆ ตงจื่อพูดออกมาชัดเจนแล้ว แต่พวกเขากลับไม่ยอมรับ ต้องการให้เขาเอ่ยปากใส่ร้ายนางให้ได้
นางจึงกล่าวกับพวกเขาทั้งสองคนว่า “ข้าเห็นเด็กผู้ชายสองคนข้างนอกป่า พวกเขาเหมือนตกใจกลัวอะไรสักอย่าง ตอนวิ่งออกไปดูรีบร้อนนัก ข้ารู้จักเด็กคนหนึ่งในนั้น เขาเป็นลูกชายคนเล็กของบ้านหวังต้าหนิว ข้าเคยเจอเขา เพราะเขากับหวังต้าหนิวมาซื้อข้าวที่บ้านข้า”
เจ้าใหญ่เจี่ยขมวดคิ้ว “เจ้าอยากพูดอะไร”
ไป๋จื่อยิ้มจาง “สิ่งที่ข้าอยากบอกเจ้าก็คือ ก่อนหน้าที่ข้า
