ับหรูเอ๋อร์และซู่เอ๋อ
ซู่เอ๋อกำลังเก็บถ้วยชามอยู่ในเรือน เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ในใจนางรู้สึกเบิกบานนัก ในที่สุดชีวิตก็มีแต่เรื่องดีๆ ขึ้นเรื่อยๆ ไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีผ้าห่มในฤดูหนาวอีกต่อไปแล้ว
หรูเอ๋อร์กระโดดโลดเต้นออกไปจากในเรือน วิ่งไปถึงข้างๆ อาอู่ ก่อนจะดึงชายเสื้อของเขา “ท่านพ่อ ข้าก็อยากไปในเมือง ครั้งก่อนท่านรับปากว่าจะซื้อถังหูลู่และน้ำตาลปั้นให้ข้า”
อาอู่ยิ้มกล่าว “วันนี้พ่อจะไปทำธุระในเมือง เมื่อพ่อกลับมาแล้วจะต้องนำถังหูลู่มาให้เจ้าอย่างแน่นอน ดีหรือไม่”
หรูเอ๋อร์ทำปากจู๋พลางส่ายหน้า “ไม่เอาๆ ข้าจะไปด้วย ข้าจะไปด้วย!”
ไป๋จื่อชอบหรูเอ๋อร์มาก นางรู้ประสา ทั้งยังว่านอนสอนง่าย ถึงแม้จะป่วยก็ไม่ร้องไห้โยเย นิสัยดียิ่ง “พานางไปด้วยเถอะ พวกเรามีกันตั้งสามคน ถึงเวลาแล้วพวกท่านสองคนก็รับผิดชอบขายหนังสัตว์ ส่วนข้าจะดูแลหรูเอ๋อร์เอง”
