บนางต่อไป แล้วจะยังต้องกังวลเรื่องอนาคตของเสี่ยวเฟิงอีกหรือ
สีหน้าของจ้าวซู่เอ๋อกลับเปลี่ยนแปลง ที่แท้ฮูหยินที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้ก็เป็นคนสกุลเฉียน ที่ทำร้ายแม่นางไป๋กับหูเฟิงจนเกือบตาย
ไป๋จื่อพลันหัวเราะขึ้นมา ริมฝีปากที่แตกระแหงมีเลือดสดๆ ซึมออกมา ที่แท้นางก็เป็นภรรยาของเถ้าแก่เฉียน พี่สาวของใต้เท้ากู้ ช่าง ‘บังเอิญ’ เสียจริงๆ
“เจ้าหัวเราะอะไร” กู้ผิงฮุ่ยรู้สึกว่าเสียงหัวเราะของนางแปลกยิ่งนัก เพราะมันไม่เหมือนกับการหัวเราะเพราะมีความสุข แต่กลับเป็นการหัวเราะเยาะเพราะขบขันมากกว่า
เด็กสาวไม่ตอบ กลับย้อนถามด้วยซ้ำ “ไม่รู้ว่าใต้เท้านายอำเภอได้บอกท่านหรือไม่ ว่าเมื่อวานข้าไปร้องเรียนสามีของท่านเรื่องจ้างนักฆ่าที่ที่ว่าการอำเภอ ใต้เท้านายอำเภอไม่เพียงไม่รับคำร้องของข้า ยังโบยข้าตั้งหลายไม้อย่างไม่มีเหตุผล จนถึงตอนนี้ข้ายังลงจากเตียงไม่ได้ เขาไม่ได้บอกท่านเลยหรือ”
กู้ผิงฮุ่ยชะงักงัน “เจ้าว่าอะไรนะ”
ไป๋จื่อแค่นหัวเราะ ก่อนจะนอนลงอย่างเชื่องช้า “ข้าบอกว่าก่อนหน้านี้ข้าเกือบถูกนักฆ่าที่สามีของท่านส่งมาฆ่าตาย กว่าจะรอดชีวิตมาได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ไปร้องเรียนที่ศาลาว่าการแล้ว แต่กลับถูกน้องชายของท่านโบยอีก ตอนนี้แม้แต่ลงจากเตียงยังทำไม่ได้ แล้วท่านยังจะให้ข้าไปรักษาคนสกุลเฉียนของพวกท่านหรือ ท่านว่าเป็นไปได้หรือไม่”
กู้ผิงฮุ่ยทำตัวไม่ถูกโดยสิ้นเชิง นางไม่รู้เรื่องราวนี้เลย หากรู้ว่ามีเรื่องนี้เกิ
