ตอนที่ 321 ปฏิบัติการ
เฟิงกู้คังตกใจเพราะเสียงดังนี้ ทำเอาน้องชายของเขาห่อเหี่ยวไปในทันที…
“ผู้ใดกัน มารดามันสิ ใครทำลายเรื่องดีของข้า” กู้เฟิงคังโมโหอย่างสุดขีด เขาดึงกางเกงขึ้นก่อนจะลงจากเตียง ยังไม่ทันได้มองให้ชัดเจนว่าผู้มาเยือนคือใคร ก็ได้ยินเสียงดัง ‘ป้าบ’ ดังสนั่น ก้นของเขาสัมผัสกับไม้แข็งๆ เข้าให้แล้ว
เขาอ้าปากร้องเรียกมารดาด้วยความเจ็บปวด แต่ใครจะรู้เล่าว่าเพิ่งอ้าปาก ก้อนผ้าที่ส่งกลิ่นสาบเท้าก็ยัดเข้ามาในปากของเขา
จากนั้นก็ตามมาด้วยการโบยอีกครั้งหนึ่งบนก้นของเขา พาให้เขาล้มหน้าคะมำลงไปทันที และการล้มลงครั้งนี้ ก็ทำให้ปฏิบัติการของหูเฟิงสะดวกสบายพอดี
สตรีที่อยู่บนเตียงได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวนี้ ก็ตะลึงลานลอดกายเข้าไปในผ้าห่มไม่กล้าส่งเสียง ด้วยกลัวว่าหากส่งเสียงออกไป บุรุษถือไม้โบยผู้นั้นจะบันดาลโทสะมาสู่ตัวนาง
เสียงดัง ‘ป้าบๆๆๆ’ ดังติดต่อกัน หูเฟิงไม่ได้นับว่าเขาลงไม้ไปทั้งหมดกี่ครั้ง ตีจนอีกฝ่ายสลบไปแล้วถึงจะหยุด
เขาโยนไม้โบยไว้ข้างกายกู้เฟิงคัง แล้วหันหน้าไปกล่าวกับสตรีที่ซ่อนตัวอยู่ในผ้าห่ม “บอกนายท่านของเจ้าด้วย ว่าขืนกล้าทำชั่วอีกแล้วข้ารู้เข้า เมื่อข้ามาที่นี่อีกครั้ง ข้าจะไม่นำไม้โบยมาด้วย แต่จะนำดาบมาแทน”
หูเฟิงกล่าวจบก็เดินอาดๆ จากไป จนกระทั่งไม่มีเสียงใดในเรือนแล้ว สตรีที่ซ่อนตัวอยู่ในผ้าห่มถึงจะคลานออกมา เห็นกู้เฟิงคังนอนคว่ำเหมือนหมูตายอยู่ในเรือน นางร้องเสี
