่พักหนึ่ง ทว่าดูเหมือนมีเรื่องอะไรในใจ จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ไม่นานก็ไป”
หูเฟิงผุดลุกขึ้น สาวเท้าจะออกไป
“เจ้าไม่กินข้าวหรือ แล้วนั่นจะไปที่ใด” หูจ่างหลินตามเขาออกมา
“เกิดเรื่องขึ้นกับไป๋จื่อ ข้าจะไปดูสักหน่อย” หูเฟิงกล่าว
หูจ่างหลินตกใจยกใหญ่ “เกิดเรื่อง? ใครบอกเจ้า เกิดเรื่องอะไรขึ้น” เขาตามหูเฟิงออกจากลานบ้านด้วยความรีบร้อน มุ่งหน้าไปยังเรือนไม้ด้านหลัง
ประตูเรือนไม้ไม่ได้ปิดไว้ จ้าวหลานกับอาอู่ยืนกระซิบกระซาบกันอยู่ด้านนอก ไม่รู้ว่าคุยอะไรกันอยู่ สีหน้าของทั้งสองคนดูไม่ค่อยดีนัก
ครั้นเห็นหูเฟิงมา จ้าวหลานก็รีบปิดประตู ก่อนจะฝืนยิ้มออกมาทั้งๆ ที่คราบน้ำตาบนใบหน้ายังไม่แห้งดี “เหตุใดพวกเจ้าถึงมาที่นี่ กินข้าวแล้วหรือยัง”
หูเฟิงมองประตูที่จ้าวหลานเพิ่งปิดไปเมื่อครู่ พลางถามเสียงแข็ง “จื่อยาโถวเล่า”
“นางหลับอยู่ข้างใน บอกว่าหลายวันนี้เหนื่อยนัก ง่วงมาก อยากจะนอนหลับสักตื่น ทั้งยังบอกไม่ให้ข้าปลุกนาง จริงๆ เลย หลับจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ตื่นเลย น่าขายหน้านัก” จ้าวหลานกล่าว
……….
ตอนที่ 318 เป็นไข้
หูเฟิงเห็นจ้าวหลานขอบตาแดง เมื่อพูดถึงไป๋จื่อ ในดวงตาของนางพลันมีน้ำตารื้นขึ้นมา นางกับหูจ่างหลินเป็นคนประเภทเดียวกัน จริงใจ ไม่ชอบพูดโกหก และพูดโกหกไม่เป็น ความรู้สึกทั้งหมดล้วนฉายชัดอยู่บนใบหน้า
“ข้าจะเข้าไปดูหน่อย” หูเฟิงกล่าว
จ้าวหลานรีบห้ามเขาไว้ “น่ะ นี่เกรงว่าจะไม่ค่อยดีกระมัง จื่อเ
