ารให้ข้าตาย เขาจ้างนักฆ่ามาฆ่าคน เขาต่างหากที่ควรตาย กลายเป็นข้าที่รนหาที่ตายได้อย่างไรกัน ข้ามีหลักฐานด้วย หรือใต้เท้ากู้ผู้เป็นข้าราชการสูงศักดิ์ จะตัดสินโทษให้ผู้รับเคราะห์เช่นข้า”
นางคิดเพียงต้องการทวงคืนความยุติธรรมให้กับหูเฟิงและตนเอง หากครั้งนี้ไม่มาฟ้องร้องคนแซ่เฉียนที่ที่ว่าการอำเภอ ไม่แน่ว่าเมื่อเขารู้แล้วว่านางกับหูเฟิงยังมีชีวิตอยู่ ก็อาจจะยังส่งนักฆ่ามาทำร้ายพวกเขาอีกก็ได้
ถึงแม้ครั้งนี้จะฟ้องร้องเขาไม่สำเร็จ แต่อย่างน้อยก็ให้ใต้เท้ากู้รู้เรื่องนี้ไว้สักหน่อย อย่างไรเขาก็ต้องตักเตือนพี่เขยของตนอย่างลับๆ ว่าหลังจากนี้อย่าได้ไปหาเรื่องนางอีก
ครั้นเห็นไป๋จื่อยืนกรานจะร้องเรียน เสี่ยวติงก็หมดหนทางกับนาง ทำได้เพียงดึงอาอู่ไปอีกด้าน “พี่ชาย หากเจ้าอยากให้นางมีชีวิตรอด ก็รีบไปหากำลังสนับสนุนเถอะ แม่นางไป๋ไม่รู้นิสัยของใต้เท้ากู้ ถึงได้ยืนกรานจะฟ้องร้องเฉียนจงหยวนเช่นนี้ สุดท้ายแล้วต้องจบไม่สวยแน่”
อาอู่ก็เคยได้ยินกิตติศัพท์นิสัยของใต้เท้ากู้ ว่าเขาไม่ได้มีศีลธรรมจรรยาอะไร ตอนนี้แม้แต่เสี่ยวติงก็พูดเช่นนี้ ดูท่าทางเรื่องนี้คงจะไม่เข้าท่าแล้วจริงๆ
“แต่ข้าก็ไม่รู้จักใครเหมือนกัน จะให้ไปหากำลังสนับสนุนจากที่ใด”
เสี่ยวติงครุ่นคิด จู่ๆ ก็นึกถึงใครบางคนขึ้นได้ เขารีบกล่าวว่า “เจ้ารีบไปหาเถ้าแก่เฉินที่ร้านสือเค่อ เถ้าแก่เฉินกับใต้เท้าเมิ่งเป็นสหายสนิท แม้ใต้เท้าเมิ่งจะไม่อยู่ที่นี่ แ
