กันเรียบร้อยแล้ว ว่าวันนี้จะถลกหนังเจ้าพวกนั้นออกมา”
ทั้งสองคนเดินสนทนากันออกจากห้องไปพร้อมเสียงหัวเราะ หูเฟิงมองพวกเขาจนกระทั่งเงาหลังหายวับไป คราวนี้เขาถึงจะถอนสายตากลับมา บนใบหน้าเรียบเฉยไร้คลื่นลมดังเก่า ทว่าลึกลงไปในดวงตากลับมากระแสน้ำดำทมิฬคลุ้มคลั่ง
เขาจำเรื่องบางเรื่องได้แล้ว แม้จะไม่นับว่าความทรงจำฟื้นกลับมาทั้งหมด แต่อย่างน้อยเขาก็รู้ฐานะของตนเองแล้ว
สามปี สามปีมาแล้ว ในที่สุดเขาก็ค้นพบตัวเอง ทว่าเวลานี้ วินาทีนี้ เขายอมไม่พบตนเองเช่นนี้เสียดีกว่า เขายอมไม่ค้นพบความทรงจำเหล่านี้ไปตลอดทั้งชีวิตเสียดีกว่า
ที่แท้สามปีนี้เป็นเพราะสวรรค์เมตตา ถึงใดประทานช่วงเวลาที่งดงามมาให้เขา
วินาทีที่ความทรงจำของเขากลับคืนมา ความงดงามทั้งหมดล้วนสลายไปราวกับฝุ่นควัน
เขาไม่ใช่หูเฟิง ทว่าเวลานี้เขายอมให้ตนเองเป็นหูเฟิง เป็นหูเฟิงไปตลอดกาล
…
ท่านลุงหูและอาอู่กำลังง่วนอยู่กับการถลกหนังเสือและหนังหมาป่า ส่วนไป๋จื่อหั่นเนื้อเม่นและเนื้อลิ่นที่ก่อนหน้านี้จัดการเรียบร้อยแล้วให้พวกเขา นางแบ่งเนื้อพวกนั้นเป็นสี่ส่วนใหญ่ๆ ใช้เชือกพันไว้ ก่อนจะส่งไปให้บ้านของหลี่เฉิงและอู๋เจียงสองส่วน จากนั้นก็นำหนึ่งส่วนที่ใหญ่ที่สุดไปให้ภรรยาของอู่และหัวหน้าหมู่บ้าน
และถือโอกาสมอบให้หลี่ซานทงด้วยหนึ่งส่วน
คนในหมู่บ้านเห็นนางส่งเนื้อชิ้นแล้วชิ้นเล่าไปทางนั้นที ทางนี้ที ในใจรู้สึกอิจฉาแทบตาย ย่อมต้องเกิดความโลภเป็นธรรมด
