ผากของตนเอง มันร้อนลวกจริงอย่างที่นางคิดไว้ เมื่อคืนนอนตากลมหนาว บวกกับเหนื่อยล้าตลอดทั้งวัน บัดนี้จึงไข้ขึ้นสูง นางคาดการณ์ทุกอย่างนี้ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว
เด็กสาวส่ายหน้า “ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ อาจจะเป็นเพราะเหนื่อยเกินไป พักสักหน่อยคงจะดีขึ้น”
ท่านลุงหูรีบกล่าว “เช่นนั้นเจ้ารีบไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะ พวกข้าจัดการของพวกนี้เองได้”
จ้าวหลานประคองไป๋จื่อ เตรียมจะพานางเดินไป ทว่าได้ยินเสียงของหูเฟิงดังมาจากในเรือน
ไป๋จื่อรีบดึงมือของจ้าวหลานออก ก่อนจะวิ่งเข้าในไปเรือน
ตอนนี้นางเข้าไปในเรือนแล้ว หูเฟิงนอนอยู่บนพื้น มือข้างหนึ่งยันพื้นไว้ ส่วนมืออีกข้างคลำศีรษะ สีหน้าเจ็บปวดทรมานทีเดียว
นางเข้าไปประคองเขาเอาไว้ พร้อมทั้งต่อว่าด้วยความโมโห “เจ้าจะทำอะไร บาดเจ็บจนมีสภาพเช่นนี้แล้ว เหตุใดถึงยังจะขยับร่างกายตามใจชอบอีก”
หูเฟิงตะลึงงัน พยายามลืมตามองคนตรงหน้าให้ชัดเจน ใบหน้าของคนผู้นี้รางเลือนมาก มีแต่เงาทับซ้อนกัน
เขาสะบัดศีรษะ พยายามลืมตาอีกครั้ง คราวนี้เงาร่างเบื้องหน้าถึงจะค่อยๆ ชัดเจนขึ้นมา
เป็นไป๋จื่อ เป็นนางจริงๆ นางไม่เป็นอะไร นางยังสบายดี
……….
ตอนที่ 306 ใช้ร่างกายชดใช้หนี้
บนใบหน้าของหูเฟิงเพิ่งจะมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นมา ทว่าสายตากลับเห็นรอยเลือดบนหน้าอกของหน้า “เจ้าบาดเจ็บหรือ” น้ำเสียงของเขาดูแข็งกร้าวยิ่ง
ไป๋จื่อส่ายหน้า “ข้าไม่ได้บาดเจ็บอะไร นี่ไม่ใช่เลือดของข้า ข้ากับอาอู่ฆ่าเสือไปตัวหนึ
