ลมคมของมัน หมายจะกัดลงบนลำคอเล็กๆ ของไป๋จื่อ
อาอู่ไม่มีเวลาให้คิดมากแล้ว เขาเขวี้ยงมีดดาบในมือออกไปตามสัญชาตญาณ ถูกเป้าหมายอย่างแม่นยำ แทบจะตัดคอของหมาป่าจนขาดสะบั้น
หมาป่าล้มลงโดยที่ไม่ทันได้ร้องโหยหวน ทว่าเพียงแค่เสียงนี้ก็พอจะทำให้ทั้งสองคนตกใจตื่นแล้ว
หูเฟิงตื่นทันทีที่มีดดาบถูกตัวหมาป่า เขาเห็นมีดดาบเล่มนั้นบั่นคอของหมาป่าไปสองในสามส่วนด้วยตาของตัวเอง
สายตาของเขามองไปยังคนที่ขว้างมีดดาบอย่างรวดเร็ว เป็นอาอู่
เป็นอย่างที่เขาคิดไว้จริงๆ อาอู่เชี่ยวชาญในการต่อสู้ วรยุทธ์ของเขาก็ไม่เลว ที่เขาแสร้งว่าตนเองต่อสู้ไม่เป็นก่อนหน้านี้ จะต้องเป็นเพราะเขามีเรื่องลำบากใจที่ไม่อยากพูดเป็นแน่
ไป๋จื่อก็ตื่นแล้วเช่นกัน นางพลันเห็นหมาป่าดุร้ายสองตัวอยู่เบื้องหน้า แม้นางจะตื่นตกใจไม่น้อย แต่ก็มีปฏิกิริยาตอบสนองว่องไวนัก ก่อนจะถือโอกาสคว้าก้อนหินข้างๆ ทุบใส่หมาป่าตัวนั้นอย่างแรง
หมาป่าร่วมฝูงตายไปแล้ว เดิมพวกมันโมโหเป็นอย่างยิ่ง บัดนี้ถูกคนทุบเสียอีกครั้งหนึ่ง มันจึงยิ่งโมโหจนยากจะทานทน อ้าปากพุ่งไปหานางทันที
……….
ตอนที่ 294 สลบไสล
หูเฟิงพลิกมือคว้ากระบี่ยาวที่อยู่ข้างกายมา แทงทะลุคอหอยของหมาป่าในคราวเดียว ในขณะเดียวกันนั้น หมาป่าตัวหนึ่งก็กระโจนเข้ามาหาเขาแล้ว
ไป๋จื่อไม่รู้ว่าได้ความกล้าหาญมาจากไหน นางหยิบมีดดาบที่อยู่บนพื้นขึ้นมา แล้วถลันไปถึงเบื้องหน้าของหูเฟิง คิดจะใช้มีดดาบจบชีวิตของหมาป่าตั
