วนั้น แต่หน้าเสียดายที่บัดนี้นางมีกำลังกายไม่เพียงพอ มีดดาบมาสามารถสังหารหมาป่าได้ในครั้งเดียว หนำซ้ำหมาป่าที่มีแต่ฟันแหลมคมตัวนั้น กำลังแยกเขี้ยวเข้ามาหานางอย่างดุดันแล้ว
ฝ่ายหูเฟิงโมโหเป็นอย่างมาก เด็กสาวผู้นี้รนหาที่ตายหรืออย่างไร เขาดึงกระบี่ยาวออกจากคอหมาป่าอย่างแรง และอาจจะออกแรงมากจนเกินไป เบื้องหน้าของเขาพลันมืดมน แต่ก็ยังอาศัยการฟังที่เหนือกว่าผู้อื่นและลางสังหรณ์ของจอมยุทธ์ แทงกระบี่ทะลุคอหอยของหมาป่าตายในกระบี่เดียว
ขณะนี้อาอู่วิ่งเข้ามาถึงตรงหน้าแล้ว เมื่อครู่นี้เขาตกใจแทบตาย เพราะมองเห็นหมาป่าดุร้ายสองตัวนั้นพุ่งเข้าหาพวกเขา ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนเขารับมือไม่ทัน เขาเอาแต่วิ่งไปหาอย่างไม่คิดชีวิต ทว่าก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง โชคดีที่พวกเขามีปฏิกิริยาตอบสนองว่องไว ถึงได้รอดพ้นจากหายนะในครั้งนี้
หลังจากฆ่าหมาป่าตัวนี้ไปแล้ว หูเฟิงก็ล้มลงสู่อ้อมอกของไป๋จื่อ
ไป๋จื่อโอบเขาไว้ นางรู้สึกว่าร่างกายของเขาร้อนลวกเป็นอย่างยิ่ง ชีพจนก็เต้นเร็วเกินกว่าปกติ
“หูเฟิงเป็นอะไรไป” อาอู่ถามด้วยความร้อนใจ
เด็กสาวขมวดคิ้วมุ่น กล่าวเสียงทุ้ม “ตอนที่พวกข้าตกลงมาจากด้านบน เพื่อที่จะปกป้องข้า เดิมทีเขาก็มีบาดแผลอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้เขาก็ไข้ขึ้นไปแล้วรอบหนึ่ง กว่าไข้จะลดไม่ใช่เรื่องง่าย ตอนนี้เขา…” นางถอนใจครั้งหนึ่ง “ในป่าตอนกลางคืนอากาศเย็น ไม่รู้ว่ากองไฟนี้ดับไปตั้งแต่เมื่อใด เขาน่าจะได้รับล
