ทำอย่างไรดี
นางมองความรกร้างและเงียบกริบรอบด้าน หรือวันนี้พวกเขาต้องค้างคืนอยู่ที่นี่
เข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อากาศในป่าเขายามค่ำคืนย่อมหนาวสะท้าน ด้วยสภาพร่างกายของหูเฟิงในตอนนี้ เขาไม่มีทางรับไหวอย่างแน่นอน หนำซ้ำจะทำให้อาการของเขาสาหัสมากยิ่งขึ้น
ไป๋จื่อดึงแขนของเขา “เจ้าลุกไหวหรือไม่ ข้าจะประคองเจ้าเดินเอง”
หูเฟิงส่ายหน้า “เกรงว่าจะเดินไม่ไหว ขยับเพียงนิดเดียวข้าก็หน้ามืดแล้ว เวียนหัวจนข้าแทบทนไม่ไหว” ตอนนี้เหมือนมีใครกำลังใช้ค้อนทุบศีรษะของเขาไม่ยอมหยุดอย่างไรอย่างนั้น
เด็กสาวพลันปล่อยมือ ก่อนจะนั่งลงบนพื้นอย่างหมดหนทาง แล้วกล่าวด้วยความจนใจว่า “ดูท่าคืนนี้พวกเราต้องนอนอยู่ที่นี่แล้วล่ะ”
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง นางก็ลุกขึ้นปัดเศษดินบนตัว จากนั้นก็พูดกับหูเฟิงว่า “เจ้าพักก่อนเถอะ ข้าจะไปหาฟืนมาสักหน่อย”
หูเฟิงอยากจะไปกับนางด้วย ทว่าเรี่ยวแรงไม่เป็นใจเอาเสียเลย
เหมือนย้อนเวลากลับไปเมื่อสามปีก่อน ในปีนั้น ตอนที่เขาตื่นขึ้นมา นอกจากปวดศีรษะและสายตาพร่าเลือนแล้ว บนร่างกายของเขายังมีบาดแผลจากกระบี่มากมาย เขาในตอนนั้นก็ไร้เรี่ยวแรงเหมือนกับในตอนนี้ ต้องนอนอยู่บนพื้น ไม่ต่างอะไรกับคนพิการ
……….
ตอนที่ 286 กุ้งมังกร
เหมือนกับตอนนี้ ทว่าก็แตกต่างกันมากทีเดียว
สมองของเขาในตอนนั้นมีแต่ความว่างเปล่า ไมรู้ว่าแม้กระทั่งชื่อแซ่ของตนเอง ไม่รู้ว่าตนเองมาจากที่ใด
ไม่รู้ว่าบาดแผลเต็มตัวเกิดจากฝีมือใค
