แต่หนทางบนภูเขาคดเคี้ยวยิ่ง ครั้นหินก้อนเบ้อเริ่มพุ่งเข้าใส่ศีรษะของพวกเขา ชายหนุ่มไร้หนทางเลือก ทำได้เพียงพานางกระโดดลงจากหน้าผาที่ไม่รู้ว่าสูงมากเท่าไร
นางแนบชิดอยู่บนหน้าอกของเขา พลางหลับตาปี๋ ได้ยินเพียงเสียงลมหวีดหวิวอยู่ข้างใบหู ปล่อยให้ร่างกายของนางและหูเฟิงร่วงหล่นลงด้านล่าง
ชายหนุ่มชักกระบี่ด้ามยาวแทงเข้าไปบนหินผา เพื่อลดแรงกระแทกยามต้องตกลงไป
ครั้นเห็นว่าใกล้จะถึงพื้นแล้ว เขาก็ออกแรงพลิกตัวอย่างเต็มกำลัง ให้ไป๋จื่อแนบชิดกับตัวเขายิ่งกว่าเดิม ใช้ตนเองเป็นโล่มนุษย์ให้กับนาง
เสียง ‘ปัง’ ดังสนั่นหวั่นไหว ร่างกายของเขากระแทกเข้ากับพื้นอย่างแรง ทว่านางนอนคว่ำอยู่ในอ้อมกอดของเขา โดยที่ไม่บุบสลายแม้สักกระผีก
นางลืมตาที่ผปิดสนิทขึ้นทันควัน มองหูเฟิงที่นอนหงายอยู่บนพื้น ส่วนตัวนางอยู่ภายใต้การป้องกันด้วยอ้อมอกของเขา
เด็กสาวรีบลุกขึ้นจากร่างกายของอีกฝ่าย ก่อนจะยื่นมือไปสะกิดร่างของเขา “เป็นอย่างไรบ้าง ยังอยู่ดีหรือไม่”
หูเฟิงไม่ตอบนาง ยังคงหลับตาทั้งสองข้างสนิท
……….
ตอนที่ 284 ป่าเขาลำเนาไพร
บัดนี้นางเพิ่งพบว่าหูเฟิงสลบไปแล้ว สีหน้าของเขาก็ดูไม่ค่อยดีเสียด้วย
หลังจากนางประคองหูเฟิงขึ้นมาแล้ว ก็เห็นว่าบนพื้นมีก้อนหินโชกเลือดอยู่ก้อนหนึ่ง นางพลันยื่นมือไปสัมผัสศีรษะของเขา และเจอของเหลวเหนียวหนืดเต็มมือจริงๆ
บัดซบ ศีรษะของเขาถูกกระแทกอีกแล้ว
นางพลิกร่างของหูเฟิงลง เพื่อตรวจสอบบาดแผลบน
