าย และเพราะวิชาฝังเข็มนี้ นางถึงได้ถูกจดจำว่ามีฝีมือเป็นที่หนึ่ง
เมื่อไม่มีเลือดไหลออกจากบาดแผลแล้ว ลมหายใจของหูเฟิงก็กลับมาคงที่ดังเดิม ชีพจรและการเต้นของหัวใจล้วนเป็นปกติมาก ในที่สุดนางก็วางใจลงได้เสียที จึงถอดเสื้อตัวนอกของตนเองปูบนพื้น ให้หูเฟิงตะแคงข้างนอนลงบนนั้น ศีรษะหนุนบนเสื้อผ้าของนาง
นางมองภูมิประเทศรอบข้าง เมื่อหูเฟิงตื่นแล้ว พวกเขาต้องรีบไปจากที่นี่ เมื่อตกกลางคืนแล้ว สถานที่แห่งนี้อาจจะมีสัตว์ป่าเคลื่อนไหวก็เป็นได้ นางไม่อยากกลายเป็นอาหารเย็นของสัตว์ป่าดุร้ายตัวไหนหรอกนะ
หูเฟิงสลบไสลไม่ได้สติ นางก็ไม่กล้าเดินไปไหนไกล ได้แค่เก็บท่อนไม้มาถือไว้ในมือ พลางมองทั่วทั้งสี่ทิศอย่างระแวดระวัง แม้ดูแล้วที่นี่น่าจะไม่มีบ้านเรือน ทว่าก็ไม่ใช่สถานที่อันตราย นางเห็นมูลวัวที่ใต้ต้นไม้ ไปจนถึงรอยเท้าคน มูลวัวเองก็ยังไม่แห้งสนิท เห็นได้ชัดว่ามันอยู่ที่นี่ได้ไม่นานเท่าไรนัก
ในเมื่อมีวัวและมีคน เช่นนั้นก็ยืนได้ว่าละแวกนี้ต้องมีคนอาศัยอยู่ เมื่อมีคนอาศัยอยู่ ก็ย่อมมีหนทางรอด
นางคลายใจลงได้บ้างแล้ว ก่อนจะเห็นลำธารสายเล็กๆ อยู่ไม่ไกล น้ำในนั้นใสสะอาดนัก นางจึงรีบนั่งยองลงล้างครบเลือดที่เปื้อนบนมือทิ้ง ก่อนจะหาใบไม้ที่กว้างพอแถวนั้นๆ เพื่อม้วนสำหรับใส่น้ำ
เพื่อไม่ให้น้ำภายในใบไม้หก นางประคองมันไปอย่างระมัดระวัง ก้าวเท้าเร็วๆ เดินไปหาหูเฟิง ระหว่างทางสะดุดก้อนหินเข้า นางเจ็บจนต้องกัดฟัน ทว่า
