มือกลับยังคงประคองน้ำเล็กน้อยที่เหลืออยู่ในมือไว้อย่างมั่นคง
นางมือนิ่งเสมอมา จึงไม่เสียสมดุลไปเพราะความเจ็บปวดอื่นบนร่างกาย นี่เป็นความสามารถที่นางได้มาจากการฝึกถือมีดในห้องผ่าตัดทุกวี่วัน
หูเฟิงตื่นแล้ว เขาปวดหัวอย่างมาก ราวกับมีใครทุบหัวสมองของเขาอย่างเอาเป็นเอาตายไม่ยอมหยุด
ตรงหน้าพร่าเลือนไปชั่วขณะสั้นๆ ก่อนที่เขาจะค่อยๆ มองเห็นทิวทัศน์รอบข้างชัดเจน ดูท่าพวกเขาจะตกลงมาจากเนินเขา ครั้นหันมองโดยรอบแล้ว เขากลับไม่เห็นวี่แววของไป๋จื่อ ทว่าบนพื้นกลับมีเสื้อผ้าของนางปูรองไว้
เด็กสาวผู้นี้หายไปที่ไหนกันนะ ป่าเขาลำเนาไพรเช่นนี้ นางไม่กลัวสัตว์ป่าคาบไปเลยกระมัง