ย่างนั้นหรือ
ดูท่าทางเมิ่งหนานในตอนนั้นจะไม่เชื่อใจนาง ถึงได้นำใบสั่งยาของนางมาให้หมอซ่งดูด้วย
ไป๋จื่อยิ้มจางๆ “ข้าได้ใบสั่งยานี้มาโดยบังเอิญเจ้าค่ะ แท้จริงแล้วใครเป็นคนเขียน ข้าเองก็ไม่แน่ใจนัก ข้าคงช่วยท่านไม่ได้ ขอโทษด้วยนะเจ้าคะ”
หมอซ่งรีบโบกมือ “ไม่เป็นไรๆ เป็นข้าที่ล่วงเกิน ขอแม่นางอย่าได้เข้าใจผิด”
เด็กสาวเห็นคนตรงหน้าช่างเกรงอกเกรงใจ ทั้งยังมีมารยาทเช่นนี้ ทำให้นางประทับใจไม่น้อย นางจึงพูดอีกว่า “ตอนที่ท่านหมอซ่งเข้ามา สีหน้าท่านดูไม่ค่อยดีเลยนะเจ้าคะ ไม่ใช่ว่าการออกตรวจในวันนี้ไม่ราบรื่นกระมัง”
เมื่อพูดถึงเรื่องออกตรวจ สีหน้าของท่านหมอซ่งก็ดูไม่สู้ดีขึ้นมาในทันใด เขาถอนใจยาวเสียงหนึ่ง “คุณชายน้อยของนายอำเภอกู้เป็นไข้หวัด ไอจนคอแห้งผากทีเดียว เขาไม่ยอมกินยาที่ข้าออกให้ ไม่ใช่ว่าวิชาแพทย์ของข้าใช้ไม่ได้ เป็นบุตรชายของพวกเขาต่างหากที่ไม่ยอมกินยา แล้วข้าจะทำอะไรได้ นายอำเภอจึงต่อว่าข้าเสียยกหนึ่ง ไม่ยอมต่ายค่าตรวจให้ข้าอีกต่างหาก ช่างน่าโมโหเสียจริงๆ เลย”
……….
ตอนที่ 282 มีคนซุ่มโจมตี
ไป๋จื่อถามอีกว่า “ตอนที่คุณชายน้อยไอ มีเสียงเสมหะหรือไม่เจ้าคะ เป็นสีใสหรือสีเหลือง เป็นอาการร้อนรุ่มไปทั้งตัว และไออยู่บ่อยๆ ใช่หรือไม่”
หมอซ่งชะงัก จากนั้นก็รีบพยักหน้า “ถูกต้อง มีอาการตามที่เจ้าว่า รวมถึงร้อนใจไม่เป็นสุข ร้องไห้โฮอยู่ตลอด ว่าแต่แม่นางทราบได้อย่างไร”
นางมีสูตรยาจีนอยู่ในใจแล้ว
