้ข้าจะไม่รู้ว่าปลิงคืออะไร แต่ดูจากท่าทางเหมือนมีความคิดบางอย่างอยู่ในใจแล้ว คงไม่ยากนักที่จะได้มา”
เด็กสาวยักไหล่ “ปลิงน่ะไม่ยาก หาตามนาน้ำก็ได้ ทว่าลิ่นกลับหาได้จากในภูเขาเท่านั้น ข้าว่าพวกเราต้องขึ้นเขาอีกครั้งเท่านั้นแล้ว หวังว่าครั้งนี้อย่าได้เจอเสือหน้าผากขาวตาลอยเป็นดีที่สุด”
“เจอก็ไม่กลัว จะได้ลองกระบี่ที่ข้าเพิ่งซื้อมาพอดี ดูสิว่ามันจะคมกริบได้ถึงระดับใดกัน” หูเฟิงกล่าว
ตอนที่พบเสือหน้าผากขาวตาลอยในป่าเมื่อครั้งก่อน เขาเสียเปรียบระหว่างการต่อสู้ เพราะในมือไม่มีอาวุธใดที่ถนัดมือเลย หากมีอาวุธอยู่ในมือ สำหรับเขาแล้ว การจัดการเสือตาลอยสักตัวหนึ่งไม่นับว่าเหนือบ่ากว่าแรง
เมื่อรถม้าผ่านเส้นทางบนภูเขา มันก็หยุดลงใกล้ๆ กับป่าขนาดเล็กแห่งหนึ่ง
ไป๋จื่อยื่นหน้าออกมาจากในตัวรถ “เกิดอะไรขึ้น เจ้าจะไปปลดทุกข์อีกหรือ”
หูเฟิงไม่ตอบนาง สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่ดินเลนเบื้องหน้า
เด็กสาวมองตามสายตาเขาไป เห็นบนดินเลนมีคนนอนอยู่คนหนึ่ง คนผู้นั้นหันหลังให้พวกเขา สวมเสื้อผ้าสีดำสนิททั้งตัว จึงมองไม่เห็นหน้าตา ทว่าดูจากรูปร่างแล้ว น่าจะเป็นบุรุษในวัยหนุ่ม
นางกำลังจะลงจากรถไปตรวจดู แต่หูเฟิงกลับห้ามนางไว้ “อย่าไป!”
ไป๋จื่อไม่เข้าใจ ทว่าเห็นท่าทางเครียดเกร็งของหูเฟิงแล้ว ในใจของนางก็รู้ว่าเรื่องราวตรงหน้าน่าจะไม่ได้เรียบง่ายเช่นที่นางคิด จึงรีบหดตัวกลับเข้าไปในรถ พลางกดเสียงถามว่า “เกิดอะไรขึ้นกันแ
