ตอนที่ 261
คำพูดของจ้าวหลานสะกิดเส้นประสาทของหลิวซื่อและหญิงชราเข้าให้แล้ว เมื่อเห็นบุรุษแปลกหน้าผู้นั้นคุ้มกันจ้าวหลานจากไป พวกนางก็ถลันเข้าไปหาเสียเลย ทว่าก็ล้มลงกับพื้นตรงที่ห่างจากจ้าวหลานเพียงสองก้าวเท่านั้น
หญิงชรากึ่งล้มอยู่บนพื้น นางเริ่มร้องห่มร้องไห้ คว้าเศษดิน เล่นละครยกใหญ่ทีเดียว
“โอ๊ย…ทุกคนมาดูเร็ว ลูกสะใภ้ตีแม่สามี แม้แต่สวรรค์ก็ทนเห็นไม่ได้ ขาของข้า แขนของข้า เอวแก่ๆ ของข้า จ้าวหลาน…เจ้าใจดำเหลือเกิน ข้าอายุปูนนี้ เหมือนมีดินฝังกลบร่างข้าครึ่งหนึ่งแล้ว ไม่นานก็น่าจะลงโลงแล้ว เจ้าร้อนใจอยากเห็นข้าตายไปโดยเร็วใช่หรือไม่ ทุกคนมาดูเร็ว ลูกสะใภ้จะตีแม่สามีตายอยู่แล้ว…”
อาอู่เบิกตาโพลง ยายเฒ่าผู้นี้ช่างเล่นละครเก่งเสียจริง สร้างข่าวลือเช่นนี้ก็ได้ด้วย? พวกเขายังไม่ได้แตะต้องพวกนางเลยแม้แต่ปลายเล็บ
หลิวซื่อยื่นคอยาวมองไปโดยรอบ แม้พวกคนงานบนที่ดินสร้างบ้านจะชำเลืองมองมาทางนี้ แต่กลับไม่มีใครเดินมาเลยสักคน ทั้งหมดต่างยืนมองพวกนางอยู่ไกลๆ ราวกับกำลังดูละครก็ไม่ปาน
หวังพึ่งพาคนเหล่านี้คงจะเป็นไปไม่ได้ หลิวซื่อกล่าวกับหญิงชราว่า “ท่านแม่ ท่านรั้งพวกเขาไว้ อย่าให้พวกเขาไปไหน ข้าจะไปตามท่านหัวหน้าหมู่บ้านมาตัดสิน ท่านถูกนางตีจนบาดเจ็บแล้ว นางยังคิดจะไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกหรือ อย่าแม้แต่จะคิดเชียว”
หญิงชรามองสะใภ้ใหญ่ด้วยความชื่นชม นางนับว่าเริ่มฉลาดขึ้นมาแล้ว
หลิวซื่อลุกขึ้
