ตอนที่ 259 ยืมแต่ไม่คืน
หญิงชราเข้าไปใกล้หูจ่างหลิน พลันปั้นยิ้มปลอมๆ กล่าวว่า “จ่างหลิน ข้าขอพูดตามตรงไม่ปิดบัง พวกข้าร้อนใจมาหาถึงที่นี่ตั้งแต่เช้า เป็นเพราะมีเรื่องเร่งด่วนจริงๆ เจ้าใหญ่ของข้าขาหัก เขานอนรออยู่ที่บ้านมาทั้งคืน เจ็บปวดมาทั้งคืน ทนมาถึงฟ้าสางได้อย่างยากลำบาก พวกข้าไปเชิญท่านหมอลู่มารักษาเจ้าใหญ่แล้ว แต่เจ้าเดาสิว่าเกิดอะไรขึ้น”
หูจ่างหลินมีสีหน้าดังเดิม “เขาเป็นหมอ พวกเจ้าเชิญเขาไปรักษาเจ้าใหญ่ เขาย่อมไปอย่างแน่นอน แต่ข้าเดาว่าเขาจะต้องขอให้พวกเจ้าจ่ายเงินก่อนรักษา ถูกต้องหรือไม่”
หลิวซื่อตะลึงงัน “เจ้ารู้ได้อย่างไร”
บนใบหน้าของหูจ่างหลินมีแต่ความเย้ยหยันและถากถาง เขาหัวเราะเสียงเบา “เจ้าลองชั่งใจดู คิดในมุมมองของคนอื่นดูก็จะรู้ หากข้าเป็นเขา ข้าก็จะขอให้พวกเจ้าจ่ายเงินก่อน แล้วค่อยทำการรักษาให้เช่นเดียวกัน”
ใครใช้ให้พวกเจ้ามีประวัติไม่ดีมาก่อนเล่า!
หญิงชราและหลิวซื่อต่างก็มีสีหน้าอึดอัดใจ ในใจรู้สึกแค้นเคืองนัก ทว่าก็ไม่กล้าแสดงอารมณ์โกรธออกมาในตอนนี้
“เจ้าพูดถูก ก่อนหน้านี้พวกข้าทำไม่ถูกต้องจริงๆ แต่ข้าคืนเงินที่ติดค้างลู่จ่างชุนไว้จนหมดแล้ว ใช้เงินทั้งหมดที่พวกข้ามีเลยทีเดียว ตอนนี้ที่บ้านไม่มีเงินอีกแม้สักแดงเดียวแล้ว ข้าวในถังข้าวก็หมดเกลี้ยงไปนานแล้วเช่นกัน อย่าว่าแต่รักษาให้เจ้าใหญ่เลย แม้แต่ข้าวสักมื้อก็ยังกินไม่อิ่ม” หญิงชรายิ้มเจื่อน ขณะพูดก็ยกแขนเสื้อขึ
