ราวอะไร มีเพียงเขาที่เข้าโรงเรียนเท่านั้นที่รู้
หญิงชรากำลังคิดใคร่ครวญในใจ ครั้งก่อนเจ้าใหญ่ถูกหูเฟิงหักแขน ลู่จ่างชุนทำการรักษาให้เขา เสียสองตำลึงเงินต่อแขนหนึ่งข้าง
คราวนี้ขาหักแล้ว เช่นนั้นต้องจ่ายกี่ตำลึง สองตำลึงเหมือนกันหรือ
เช่นนั้นเงินในหีบของนางมีเท่าไร พอจ่ายค่าเรียนและซื้อพู่กัน หมึกให้เสี่ยวเฟิงในปีหน้าหรือไม่
สำหรับนางแล้ว เรื่องเข้าเรียนของเสี่ยวเฟิงต่างหากที่เป็นเรื่องใหญ่เทียมฟ้า ส่วนเรื่องใหญ่เทียมฟ้าอื่นใดล้วนเทียบไม่ได้กับเรื่องการเรียนของเสี่ยวเฟิง
นางยากจนมาทั้งชีวิต บัดนี้หวังว่าเสี่ยวเฟิงจะมีอนาคตที่ดี และทำให้นางมีชีวิตที่ดีเช่นที่นางเคยจินตนาการไว้ได้
หลิวซื่อขยิบตาให้ไป๋เสี่ยวเฟิง เป็นการบอกเขาพูดกับหญิงชรา ถึงอย่างไรหญิงชราก็โปรดปรานเสี่ยวเฟิงมาตลอด จึงยิ่งเชื่อฟังคำพูดของเสี่ยวเฟิงยิ่งกว่าใคร เมื่อมีคำพูดของเสี่ยวเฟิงแล้ว หญิงชราจะต้องยอมนำเงินออกมารักษาขาของเจ้าใหญ่อย่างแน่นอน
หลิวกว้าหัวไม่อยากให้สามีของตนกลายเป็นคนพิการ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องรักษาขาของเขาให้ได้
เสี่ยวเฟิงรู้กัน เขาเขยิบเข้าไปใกล้หญิงชรา “ท่านย่า รีบเชิญหมอมาดูพ่อของข้าเถอะ ดูสิว่าเขาเจ็บเพียงใดแล้ว”
หญิงชรารีบตอบรับ “ย่อมต้องเชิญอยู่แล้ว เพียงแต่ฟ้ายังไม่สว่าง รอฟ้าสว่างแล้วพวกเราค่อยไปเชิญท่านหมอลู่มารักษาพ่อของเจ้ากัน”
เด็กหนุ่มพยักหน้า “ก็ได้ ตอนนี้ฟ้าใกล้จะสางแล้ว รออีกสักหน่อยก็แล้
