ผู้ใดต้องการจะแตะต้องรถม้า เขาอาจจะรับมือไม่ไหว ดังนั้นคนที่อายุสามสิบปีผู้นั้นจึงเหมาะสมที่สุด”
หูเฟิงกลืนแป้งทอดคำหนึ่ง แล้วถามว่า “นี่แค่เหตุผลข้อแรกเท่านั้น แล้วข้อสองเล่า”
ไป๋จื่อก็กัดแป้งทอดคำหนึ่งเช่นกัน หลังจากเคี้ยวอย่างละเอียด และกลืนลงคอไปแล้ว นางถึงจะพูดต่อว่า “ข้อสอง หน้าตาของเขาเหมาะสม”
“หมายความว่าอย่างไร” หูเฟิงเลิกคิ้ว
เด็กสาวยิ้มจาง “ก็อย่างที่เจ้าว่า คนรู้หน้าไม่รู้ใจ เหมือนน้ำทะเลมหาศาลเหนือประมาณ คำพูดนี้คนส่วนใหญ่ล้วนรู้ดี แต่จะมีสักกี่คนที่เข้าใจและทำได้จริงๆ จังๆ บ้าง”
“ใบหน้าที่มีรอยดาบของเขา สำหรับเขาแล้วเป็นข้อเสีย แต่บางครั้งก็มีข้อดีอยู่บ้าง อย่างน้อยโจรกระจอกทั่วไปเห็นเข้า ก็จะรู้สึกหวาดกลัวอยู่หลายส่วนกระมัง”
หูเฟิงพยักหน้า แล้วกัดแป้งทอดอีกคำหนึ่ง “ข้อสามเล่า”
“ข้อสาม ตอนที่รถม้าของพวกเราหยุดลง แม้เขาและคนอื่นๆ จะล้อมกันเข้ามา เพราะต้องการจะเจรจาค้าขายกับพวกเรา แต่บุรุษผู้นั้นไม่ได้นำเสนอตัวเองและนำเสนอการค้าขายมากเช่นคนอื่น ในบรรดาผู้คน เขาดูน่ากลัวอยู่บ้างอย่างเห็นได้ชัด แต่ครั้นเห็นพวกเราแล้ว เขาก็ยังคงตั้งใจเบือนหน้าหนี ไม่อยากให้พวกเราเห็นรอยดาบบนใบหน้าของเขา ดังนั้น ก่อนหน้านี้เขาต้องถูกคนเข้าใจผิด เพราะรอยดาบบนใบหน้ามก่อนอย่างแน่นอน เขาจึงไม่ได้มีความมั่นใจเช่นนั้น อย่างไรก็ต้องเลือกคนเช่นนี้ เพราะเขาจะต้องปกป้องรถม้าของพวกเขาอย่างเต็มกำลังเป็
