นแน่”
ชายหนุ่มประหลาดใจอยู่บ้าง ประหลาดใจเพราะความช่างสังเกตและวิธีการขบคิดของไป๋จื่อ นางคิดเหมือนกับตนอย่างไม่มีผิดเพี้ยน และในเวลาอันสั้นเพียงนี้ หากมองเห็นหลายสิ่งหลายอย่างเช่นนี้ได้ ก็ง่ายนักที่จะมองข้ามบางสิ่งบางอย่างไป
เขาถามว่า “เมื่อครู่เจอบอกว่ามีสี่เหตุผล เช่นนั้นข้อที่สี่คืออะไร”
ไป๋จื่อหยุดฝีเท้าลง แล้วหันกลับไปมองยังรถม้าครั้งหนึ่ง ถึงแม้จะมองเห็นไม่ชัดเจนเพราะว่าห่างออกมาไกลแล้ว แต่นางคล้ายกับมองเห็นอย่างแจ่มแจ้ง บัดนี้รอยยิ้มของนางสดใส มีสีหน้ามั่นใจนัก “เพราะเขาดูเหมือนจะต้องการเงินอย่างมาก ต้องการเงินเสียมากกว่าใครๆ ดูจากแววตาเป็นกังวลของเขาก็รู้แล้ว”
“ในเมื่อเขาต้องการใช้เงินถึงเพียงนั้น เพียงขโมยรถม้าของพวกเราไป เช่นนั้นย่อมได้เงินมาง่ายกว่าไม่ใช่หรือ” หูเฟิงย้อนถาม
เด็กสาวส่ายหน้า “ไม่หรอก เขาเป็นคนท้องถิ่น ทำอาชีพดูแลรถอยู่ที่นี่ คนแถวนี้ล้วนรู้จักเขา เพียงสอบถามสักเล็กน้อยก็รู้ความเป็นมาของเขาแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องทำเรื่องเช่นนั้นเพื่อหาเรื่องใส่ตัวเองหรอกกระมัง”
หูเฟิงไม่ได้พูดอะไรอีก มีเพียงมุมปากของเขาที่ยกโค้งเล็กน้อย ดูท่าทางอารมณ์ดีไม่หยอก
หลังจากกินแป้งทอดเสร็จแล้ว ไป๋จื่อก็ซื้อผ้าไหมชิ้นหนึ่งให้ผู้เป็นมารดา ขณะนี้เข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อากาศเย็นขึ้นเรื่อยๆ นางต้องจัดเตรียมสิ่งของป้องกันความเย็นบางอย่างให้ท่านแม่ ผ้าห่มในบ้านบางมาก ตอนนี้ใช้ห่มนอนหลับยังนั
