ฝรั่ง
ไป๋จื่อวักน้ำสะอาดมาล้างหน้า ครั้นเก็บกวาดทุกอย่างจนสะอาดแล้วถึงจะไปยังห้องรับรอง
ทันทีที่นางเปิดประตูห้องรับรอง ก็เห็นจินเสี่ยวอันคว้าแผ่นแป้งมันฝรั่งชิ้นสุดท้ายในจานไว้ในมือ ส่วนเมิ่งหนานกำลังจะแย่งมันมา ทว่าก็แย่งมาได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น
ครั้นเห็นไป๋จื่อเข้ามา เมิ่งหนานก็กล่าวอย่างไม่พอใจว่า “จื่อยาโถว เจ้าทำอาหารได้หลายชนิดเช่นนี้ เหตุใดก่อนหน้านี้ไม่เคยทำให้พวกข้ากินบ้างเล่า”
ไป๋จื่อกล่าวยิ้มๆ “พูดเหมือนกับว่าข้าทำอาหารให้พวกท่านกินซ้ำๆ อย่างไรอย่างนั้น อาหารชนิดใดที่ข้าทำไม่ได้แปลกใหม่สำหรับพวกท่านบ้าง ข้าไม่ได้ทำอาหารให้พวกท่านกินซ้ำๆ ถึงร้อยครั้งเสียหน่อย หรือพวกท่านอยากจะกินเช่นนั้น”
เถ้าแก่เฉินยังไม่ทันได้เช็ดคราบน้ำมันบนริมฝีปาก เขาก็รีบผุดลุกขึ้นถลันมาถึงเบื้องหน้าของไป๋จื่อ ร่างกายอวบอ้วนดูคล่องแคล่วอย่างคาดไม่ถึง เด็กสาวเห็นแล้วรู้สึกผิดคาดจริงๆ
“แม่นางไป๋ เล่าเรื่องอาหารสี่อย่างที่เจ้าเพิ่งทำให้ข้าฟังได้หรือไม่ ข้าคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าแตงดินธรรมดาเช่นนี้ จะสามารถรังสรรค์อาหารเลิศรสออกมาได้มากมาย อาหารสี่อย่างนี้ล้วนทำจากแตงดิน ทว่ารสชาติแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง”
มันฝรั่งเส้นผัดเป็นอาหารที่เรียกน้ำย่อยได้ดี ส่วนมันฝรั่งพริกเกลือ เด็กสาวหั่นชิ้นมันฝรั่งได้พอดีคำนัก เขาไม่เคยกินอาหารเหล่านี้มาก่อน และพวกมันรสชาติดีเสียจนเขาอยากจะคว้าจานมาเลียสักรอบหนึ่ง
……….
ตอ
