นที่ 238 ค้าขาย
แป้งมันฝรั่งหอมๆ นั่นสุกได้ที่ ด้านนอกกรอบ ด้านในนุ่ม เมื่อกินเข้าไปแล้วมีกลิ่นหอมอบอวลอยู่เต็มปาก
มันฝรั่งต้มเนื้อวัวเหมาะกับคนที่รักการกินเนื้อเป็นอย่างยิ่ง มันฝรั่งชิ้นหนึ่ง เนื้อวัวอีกชิ้นหนึ่ง ช่างน่าพออกพอใจจนพูดไม่ออกเลยทีเดียว
อาหารทุกอย่างล้วนมีรสชาติเฉพาะตัว ใช้วัตถุดิบหลักเดียวกัน แต่กลับสร้างรสชาติออกมาได้มากมายเช่นนี้ ฝีมือของไป๋จื่อไม่ใช่สิ่งที่พ่อครัวในร้านสือเค่อจะเทียบได้เลย
“แม่นางไป๋ เจ้าอยู่ที่ร้านสือเค่อของพวกข้าเถอะ ข้าจะจ้างเจ้าเป็นแม่ครัวใหญ่ เจ้ากำหนดค่าจ้างรายเดือนได้ตามใจชอบเลย เป็นอย่างไร”
ไป๋จื่อส่ายหน้า “เกรงว่าจะไม่ได้เจ้าค่ะ ข้าชอบทำอาหาร แต่ไม่ชอบทำอาการให้คนที่ไม่รู้จัก ท่านเป็นสหายของใต้เท้าเมิ่ง ก็ถือว่าเป็นสหายของข้าด้วย ข้าจึงยินดีทำอาหารให้ท่านกิน ที่ข้ามาในวันนี้ หลักๆ ก็เพราะอยากทำการค้าขายกับท่าน หวังว่าหลังจากท่านกินอาหารสองสามอย่างของข้าแล้ว ท่านจะยินดีซื้อแตงดินของข้า ส่วนวิธีการทำอาหารสี่อย่างนี้ ข้าจะสอนให้พ่อครัวใหญ่ของร้านสือเค่อโดยที่ไม่คิดเงินเจ้าค่ะ”
เถ้าแก่เฉินหันไปมองเมิ่งหนาน ฝ่ายเมิ่งหนานพยักหน้าให้เขา “แม้จื่อยาโถวจะชอบทำอาหาร แต่ไม่ชอบการเป็นแม่ครัว เจ้าก็ฟังนางเถิด”
ถึงจะเป็นเช่นนั้น แต่เถ้าแก่เฉินก็ยังยินดีนัก เพราะในร้านอาหารของเขาไม่มีรายการอาหารใหม่ที่สามารถดึงดูดความสนใจของแขกได้นานแล้ว และเมื่อพิจารณาจ
