องครอบครัวนั้นล้วนออกจากบ้านไปทั้งหมดแล้ว นางมาช้าไปก้าวหนึ่ง…
หรือนางต้องแบกมันฝรั่งถุงหนึ่งเดินเท้าสามสิบลี้เข้าเมืองจริงๆ
นางลองกะประมาณมันฝรั่งในมือ อย่างน้อยหนักถึงยี่สิบชั่ง เพียงแค่ถือมันฝรั่งหนึ่งถุงจากต้นหมู่บ้าน ไปยังท้ายหมู่บ้านก็หอบแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงระยะทางสามสิบลี้ นี่เป็นภารกิจที่ไม่อาจทำให้สำเร็จได้โดยสิ้นเชิง
เมื่อเห็นประตูห้องของหูเฟิงยังคงปิดสนิท นางก็กัดฟัน เดินหน้าเข้าไปเคาะประตู “หูเฟิง เจ้ายุ่งอยู่หรือไม่”
ไม่มีผู้ใดตอบ
“หูเฟิง เจ้าอยู่ข้างในหรือไม่” นางเคาะประตูอีกครั้ง
ก็ยังคงไม่มีคนตอบ
นางจึงเปิดประตูเดินเข้าไปเสียเลย ขณะกำลังจะเอ่ยปากเรียกอีกครั้ง กลับเห็นใครบางคนกำลังเปลือยท่อนบน ยืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า ในมือถือเสื้อผ้าสะอาดเตรียมจะสวมใส่…
เนื้อหนัง ร่างกายของบุรุษ ใช่ว่านางเพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรก อีกทั้งนางก็เคยเห็นร่างกายของหูเฟิงมากกว่าหนึ่งครั้งเช่นกัน ความจริงแล้ว นางเคยเห็นหูเฟิงเปลือยท่อนบนมาก่อน ตั้งแต่ตอนที่พบกันในสกุลหูเป็นครั้งแรกแล้ว
ขณะนั้นเพียงคิดว่าบุรุษผู้นี้มีรูปร่างดีนัก ทุกจุดล้วนแข็งแรงได้สัดส่วน เมื่อสวมเสื้อผ้าแล้วดูผอมบางอย่างชัดเจน ทว่าถอดเสื้อแล้วกลับเห็นแต่กล้ามเนื้อ ไม่มีสตรีคนใดไม่ชอบรูปร่างเช่นนี้หรอก
วันนี้ได้เห็นร่างกายของเขาอีกครั้ง นางพลันรู้สึกคอแห้งผาก ใบหน้าแดงไปถึงใบหู แม้จะรู้ดีว่าจ้องมองร่างกายที่เปลือยเปล่าของ
