ผู้อื่นเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสมและเสียมารยาท แต่ไม่ว่าอย่างไร นางกลับละสายตาไปไม่ได้ หลังจากกลืนน้ำลายไปแล้วหลายครั้ง นางก็ยิ้มเจื่อนว่า “กะ กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่นี่เอง ขะ ขอโทษนะ ข้าไม่ได้ตั้งใจ”
“น่ามองหรือไม่” หูเฟิงก็ไม่ได้รีบร้อนสวมเสื้อผ้า ทั้งยังมองไป๋จื่อที่มีท่าทางชะงักงันอย่างสนอกสนใจ
ไป๋จื่อตะลึงลาน เอาแต่มองกล้ามหน้าท้องของเขาตาไม่กะพริบ “หา? อะไรนะ”
“เจ้ากลืนน้ำลายขณะมองร่างกายของข้า ไม่ใช่เพราะร่างกายของข้าน่ามองหรอกหรือ” เขาเลิกคิ้ว มุมปากยกโค้งเล็กน้อย
นับว่าเด็กสาวตื่นจากภวังค์แล้ว ทั้งยังตื่นเต็มตาอีกต่างหาก คนผู้นี้กำลังหยอกเย้านางชัดๆ แม้กระทั่ง…ลวนลามนางด้วยสินะ
ไม่ถูกต้อง เป็นนางที่ทะเล่อทะล่าเข้ามา และน้ำลายไหลเพราะมองร่างกายของเขา…
“ข้าเปล่าสักหน่อย ใครมองเจ้าแล้วกลืนน้ำลายกัน เจ้าพูดมั่วให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ” นางเบือนหน้าหนี ไม่มองเขาอีก
“จริงหรือ” เขารีบสวมเสื้อผ้า “มาหาข้ามีเรื่องอะไร”
คนผู้นี้จงใจถามนางอย่างเห็นได้ชัด เขารู้ดีว่านางต้องเข้าเมือง รู้ดีว่านางต้องการรถ แล้วยังจะถามนางว่ามีเรื่องอะไรอีกหรือนี่
……….
ตอนที่ 234 ความแตกต่างของพละกำลัง
“ข้าจะเข้าเมือง เจ้าต้องไปกับข้า!” นางยังคงไม่กล้ามองเขา เอาแต่มองไปที่มุมห้อง
ถึงแม้จะเป็นมุมห้อง ก็ไม่มีฝุ่นหรือใยแมงมุมแม้สักกระผีก เท่านี้ก็รู้ได้ว่าบุรุษผู้นี้รักความสะอาดเพียงใด อาจจะรักความสะอาดมากจนเกินไ
