งไร พ่อของข้าจากโลกนี้ไปแล้ว จากไปเพราะความใจร้าย ไร้น้ำใจ และเห็นแก่ตัวของเจ้าเอง เจ้าไม่ได้เป็นคนให้กำเนิดแม่ของข้า ข้ายิ่งไม่มีความเกี่ยวข้องใดกับเจ้า เรื่องของสกุลพวกเจ้าไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับข้า”
“ใช่ ช่างไร้ยางอายเสียจริง เห็นว่ามีประโยชน์กำไรก็พุ่งเข้ามา หากจ้าวหลานและไป๋จื่อเจอเรื่องทุกข์ยาก ยายแก่กับลูกสะใภ้ของนางจะพุ่งเข้าใส่เช่นตอนนี้หรือไม่”
“จะเป็นไปได้อย่างไร ในสายตาของพวกนาง เกรงว่าจะไม่ได้เห็นสองแม่ลูกไป๋จื่อเป็นคนด้วยซ้ำกระมัง!”
ทุกคนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ แม้จะเป็นหญิงชราสกุลไป๋และหลิวซื่อที่หน้าหนาเหมือนกำแพงเมือง ในที่สุดก็หน้าแดงเพราะความอับอาย
ไป๋จื่อไม่สนใจพวกนางอีก เด็กสาวหันไปพูดกับเหล่าชาวบ้านว่า “ท่านป้าท่านน้าทุกท่าน ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากบอกสูตรลับของปุ๋ยให้กับพวกท่าน เพียงแต่ต้องการวัตถุดิบของปุ๋ยนี้ช่างอันตรายยิ่งนัก ครั้งก่อนข้าเข้าไปในภูเขา ก็ไปเพื่อปุ๋ยนี้เอง”
……….
ตอนที่ 232 ชั่วร้ายไม่มีใครเกิน
“ตอนนั้นเจอเสือขาวตาลอยตัวหนึ่ง ข้าเกือบจะทิ้งชีวิตไว้ในปากเสือแล้ว โชคดีที่ใต้เท้าเมิ่งเสียสละช่วยข้าไว้ ข้าถึงรักษาชีวิตของตนเองไว้ได้ สถานที่เช่นนั้น หากไม่มีความจำเป็นจริงๆ ข้าไม่กล้าไปอีกแล้ว”
มีชาวบ้านคนหนึ่งพูดต่อว่า “ที่แท้พวกเจ้าก็เป็นคนฆ่าเสือขาวตาลอยตัวนั้นหรือ ช่วงก่อนข้าได้ยินสหายคนหนึ่งกล่าวว่า มีชายหนุ่มคนหนึ่งในหมู่บ้านไป๋หยางขึ้นเขาไปตัด
