ังจากวางผ้าที่ด้านข้างอีกครั้งแล้ว เขาถึงจะเอ่ยอย่างเชื่องช้าว่า “เมื่อครู่ผู้ใดเป็นคนพูดกัน ว่าไม่อยากรับบุญคุณจากผู้อื่นโดยไม่ต้องเสียอะไร คำพูดที่พูดเมื่อครู่นี้ เพียงแค่กะพริบตาก็ลืมแล้วหรือ”
เด็กสาวชำเลืองมองเขาครั้งหนึ่ง ก่อนจะพูดเสียงเย็น “ใครบอกว่าข้าจะรับบุญคุณจากผู้อื่นโดยไม่ต้องเสียอะไร ข้าย่อมต้องตอบแทนเขาอยู่แล้ว”
ชายหนุ่มพลันเลิกคิ้ว หันหน้าไปมองไป๋จื่อที่อยู่ข้างๆ “โอ้? เจ้าคิดจะตอบแทนเขาอย่างไร แต่งงานกับเขาหรือ”
ไป๋จื่อรู้สึกโมโหขึ้นมาบ้างแล้ว หูเฟิงกำลังหาเรื่องนางชัดๆ
“ใช่ ข้าคิดจะแต่งงานกับเขา แล้วอย่างไร เกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วย”
คำกล่าวนี้เกิดขึ้นจากความโมโหของนางอย่างเห็นได้ชัด ทว่าหูเฟิงก็ยังคงหน้าบูดบึ้งโดยที่ไม่มีเหตุผล เขากล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไม่เกี่ยวกับข้าหรอก ข้าผิดเองที่พูดมาก” ครั้นพูดจบ เขาก็ลุกขึ้นกลับห้องไป
เมื่อเห็นหูเฟิงเดินไปด้วยความโมโหเช่นกัน จ้าวหลานจึงดึงแขนเสื้อของไป๋จื่อ “จื่อเอ๋อร์ เจ้าพูดอะไรของเจ้า แต่งงานกับเมิ่งหนานอะไรกัน เรื่องพรรค์นำมาล้อเล่นได้หรือ”
……….
ตอนที่ 228 ล้างแตงดิน
ไป๋จื่อพลันมีสีหน้าจนใจ “ข้าเพียงพูดเพราะโมโห หูเฟิงจงใจหาเรื่องข้าชัดๆ ข้าก็เพียงตอบไปตามที่เขาต้องการก็เท่านั้น”
หูจ่างหลินก็มีสีหน้าอึดอัดใจขึ้นมาบ้าง จึงยิ้มจางๆ กล่าวว่า “จื่อยาโถว อย่ากล่าวโทษหูเฟิงเลย เขาเป็นห่วงเจ้า จึงเห็นเรื่องของเจ้าเป็นเรื่องของตนเอ
