่ไม่ได้ แล้วจะให้ข้าไปแต่งงานกับหลานชายของหัวหน้าหมู่บ้านได้อย่างไร เขาเองก็ลืมเรื่องนี้ไปชั่วขณะ ข้าเตือนเขาไปแล้ว เรื่องนี้ไม่มีทางเป็นไปได้ ยิ่งไม่จำเป็นต้องคิด”
ใบหน้าที่ขมวดเกร็งของหูเฟิง ในที่สุดก็ปรากฏแววผ่อนคลายขึ้นส่วนหนึ่ง ริมฝีปากที่เม้มไว้เริ่มยกโค้งขึ้นเล็กน้อย “จริงของเจ้า ความอกตัญญูมีอยู่สามประการ ไร้บุตรสืบสกุลนับว่าร้ายแรงที่สุด เรื่องที่เจ้าให้กำเนิดบุตรไม่ได้นี้ อาจจะทำให้เจ้าไม่ได้แต่งออกไปตลอดชีวิตจริงๆ”
ไป๋จื่อไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้นัก “พูดเหมือนมีใครเสียดายที่ข้าจะแต่งออกไปอย่างไรอย่างนั้น ข้าอยู่กับท่านแม่ของข้า อย่างไรก็ดีกว่าแต่งออกไปทำงานต่างวัวต่างม้าไม่ใช่หรือ”
