ตอนที่ 217 ไม่แต่ง
สตรีในยุคโบราณมีสถานภาพต่ำต้อย โดยเฉพาะสตรีที่มีฐานะยากจน หลังจากแต่งเข้าบ้านสามีแล้ว ส่วนใหญ่ไม่มีสิทธิ์ได้ออกความเห็นอะไร หากสามีดูแลเอาใจใส่ตน นั่นนับว่าโชคดีนัก อย่างน้อยก็มีคนผ่านร้อนผ่านหนาวไปด้วยกัน ลำบากหรือเหน็ดเหนื่อยสักเล็กน้อยย่อมไม่ใช่ปัญหา
แต่หากแต่งให้กับบุรุษที่ไม่รู้จักทะนุถนอมสตรี เช่นนั้นก็นับว่าชีวิตจบสิ้นแล้ว
สภาพการณ์ของนางในตอนนี้เป็นเพียงเด็กสาวชาวบ้านคนหนึ่ง เมื่อมีชื่อเสียเช่นนี้มาเพิ่มเติม จะหาบุรุษแต่งออกไปไม่ถือว่าเป็นการสร้างความเจ็บช้ำให้กับตนเองหรือ อีกอย่าง ร่างกายนี้ของนางยังมีอายุไม่ถึงสิบสามปีเต็ม ยังถือว่าเป็นต้นข้าวอ่อนอยู่เลย พูดเรื่องแต่งงานในตอนนี้ยังเร็วเกินไปหน่อย
หูเฟิงไม่ได้พูดอะไรอีก ทว่าใบหน้าบึ้งตึงของเขาคลายลงมากแล้ว
หลังจากฝังเข็มเสร็จสิ้น หูเฟิงก็ถามว่า “เหตุใดฝังเข็มตั้งหลายครั้งแล้ว แต่ความทรงจำของข้ายังไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นกลับมาเลยเล่า”
ไป๋จื่อกำลังเก็บเข็ม นางไม่มองเขาสักนิด เพียงกล่าวเสียงเรียบว่า “หากรักษาได้ง่ายดายเช่นบาดแผลภายนอกก็คงดี”
เมื่อเก็บเข็มเสร็จ นางก็เงยหน้าขึ้น แล้วหันไปมองหูเฟิง “สามปีก่อน สมองของเจ้าได้รับบาดเจ็บสาหัส มีชีวิตอยู่ต่อได้โดยที่ไม่กลายเป็นคนโง่ก็ถือว่าเป็นโชคดีของเจ้าแล้ว เลือดคั่งในสมองของเจ้าสะสมมานานถึงสามปี แต่ไม่ได้สร้างความเจ็บปวดอื่นใดให้กับเจ้า นั่นยิ่งถือเป็นโชคดีของเจ้า
