ตอนที่ 213 ตั้งตัว
หิวหรือไม่ นายช่างซ่งจะดูไม่ออกเลยหรือ
นายช่างซ่งตบไหล่ของทั้งสองคน ยิ้มกล่าวว่า “พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องตำหนิตนเอง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเจ้า เป็นเขาที่เห็นแก่ตัวเกินไป แม้กระทั่งไม่ยอมทำงานลำบากเช่นเดียวกัน ย่อมไม่มีทางสมดังใจปรารถนา พวกเจ้าทั้งสองคนไม่เหมือนกับพวกเขา นี่เป็นเหตุผลที่ข้ายอมรับพวกเจ้าเป็นลูกศิษย์เช่นกัน”
ทั้งสองคนตาเป็นประกาย “ที่เมื่อครู่ท่านบอกว่าจะรับพวกข้าเป็นลูกศิษย์ เป็นความจริงหรือขอรับ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น นายช่างซ่งพลันหัวเราะเสียงดัง “แน่นอนว่าเป็นความจริงๆ แม้ข้าจะไม่ใช่คนใหญ่คนโตอะไร แต่สิ่งที่พูดออกไปแล้ว ย่อมต้องเป็นไปตามนั้น ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเจ้านับว่าเป็นลูกศิษย์ของข้าซ่งเฉียว และเข้ามาอยู่ในกลุ่มนายช่างของพวกข้าอย่างเป็นทางการ”
บุรุษทั้งสองได้ยินก็ตื่นเต้นขึ้นมาในทันที นี่เป็นโอกาสที่พวกเขาจะได้ทำตามความฝัน ทำงานใช้แรงมาแล้วหลายวัน แต่เขาก็ไม่กล้าขอเข้าร่วมกลุ่มนายช่างของสกุลซ่ง เพียงหวังว่าจะได้เรียนทักษะการสร้างบ้านสักเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีโอกาสได้เข้าร่วมกลุ่มนายช่างสกุลซ่งจริงๆ ต่อไปพวกเขายังต้องกังวลว่าจะไม่มีงานทำอีกหรือ ยังกังวลว่าที่นาไม่เต็มสองหมู่ที่บ้านจะเลี้ยงภรรยาและบุตรของตนไม่ได้อีกหรือ
พวกเขาอยากจะคุกเข่าลงด้วยความซาบซึ้ง นายช่างซ่งจึงรีบยื่นมือไปประคองพวกเขาไว้ “ไม่ต้องคุกเข่าหรอก ข้าไม่ได้คนเจ
