งให้ผู้ใดยากยิ่ง หัวหน้าหมู่บ้านรู้สึกเสียใจมาก ทั้งยังเกิดความรู้สึกว่าตนโชคร้ายอยู่บ้าง “จื่อยาโถว นี่คงไม่ใช่แผนการที่เจ้าคิดขึ้นเพื่อออกจากสกุลไป๋กระมัง หรือว่าเป็นเรื่องจริงกันแน่”
ไป๋จื่อพยักหน้าอย่างจริงจัง “แน่นอนว่าเป็นเรื่องจริงเจ้าค่ะ เรื่องพรรค์นี้โกหกกันได้ด้วยหรือ”
“ไม่ได้ตรวจผิดใช่หรือไม่ เจ้าต้องไปตรวจดูที่โรงหมอในเมืองหน่อยกระมัง” หัวหน้าหมู่บ้านยังคงไม่ยอมแพ้
เด็กสาวยิ้มแห้งๆ “เจ้าค่ะ ครั้งหน้าข้าว่างจะไปตรวจที่โรงหมอดูนะเจ้าคะ”
“ตรวจเรียบร้อยแล้วก็มาบอกข้าด้วย ข้าจะรอข้อเท็จจริงจากเจ้า!”
