นอกก็ใช้อย่างตรงเวลา ทว่าคุณชายบอกว่ามือของเขายังขยับไม่ได้ตามใจเหมือนเมื่อก่อนเลย”
เด็กสาวถูกลากเข้าไปในห้องโถง หูเฟิงจนใจนัก ทำได้เพียงตามเข้าไป
หลังจากตรวจดูบาดแผลแล้ว แม้จะไม่มีอุปกรณ์ของยุคปัจจุบันที่สามารถตรวจได้อย่างแม่นยำ ทว่าจากประสบการณ์ของนางแล้ว บาดแผลของเมิ่งหนานฟื้นฟูได้ไม่เลวทีเดียว
“ตอนนี้เอ็นข้อมือเพิ่งจะติดกัน ขยับไม่ได้ตามใจเป็นเรื่องปกตินัก เพียงแค่สามวันก็ฟื้นฟูได้ขนาดนี้แล้ว นับว่าเป็นปาฏิหาริย์อย่างยิ่ง อีกสองสามวันข้าจะมาตัดไหม ถึงตอนนั้นก็จะเริ่มมีแรงเคลื่อนไหวทั่วๆ ไปได้แล้วเจ้าค่ะ”
เมื่อได้ยินนางบอกว่าฟื้นฟูได้ไม่เลว เมิ่งหนานและจินเสี่ยวอันต่างก็ถอนใจด้วยความโล่งอก สามวันนี้พวกเขาบำรุงรักษาบาดแผลตามคำสั่งของไป๋จื่ออย่างเคร่งครัด ไม่กล้าเลินเล่อแม้สักนิด
จินเสี่ยวอันมองข้อมือของคุณชาย “แม่นางไป๋ เจ้าเรียนวิชาแพทย์นี้มาจากที่ใด ใช้เข็มเย็บบาดแผลของคน ข้าไม่เคยเห็นวิธีการรักษาบาดแผลเช่นนี้มาก่อนเลย”
เมิ่งหนานเห็นไป๋จื่อมีสีหน้ากระอักกระอ่วน จึงรีบกล่าว “เจ้าจะไปรู้จักได้อย่างไร วิชาแพทย์บนโลกนี้มีเป็นพันเป็นหมื่นชนิด เจ้าจะต้องรู้จักทุกชนิดเลยหรือ ไปๆๆ ไปบอกกับห้องครัวสักหน่อย ว่าให้พวกนางเตรียมวัตถุดิบไว้ให้ดี อีกเดี๋ยวเป็นลูกมือให้จื่อยาโถวด้วย”
องครักษ์จินเดิมทีไม่พอใจอยู่บ้าง แต่เมื่อได้ยินว่าจะให้แม่ครัวเป็นลูกมือแม่นางไป๋ ความไม่พอใจเหล่านั้นก็หายไปอย
